Verdriet

Soms wordt ik zomaar ineens overvallen door verdriet
En begrijpen doe ik mezelf dan vaak niet
Uit mijn ogen drupt een traan
Waar komen deze gevoelens ineens vandaan?
Wat heeft dit verdriet doen ontwaken?
Ik wil begrijpen wat deze gevoelens me duidelijk willen maken
Ik vind het moeilijk om naar binnen te kijken
Want ik zie best veel dijken
Dijken die ik jaren geleden heb gebouwd om pijn en verdriet te kunnen dragen
Maar nu blijven deze gevoelens, steeds maar aan mij knagen
Het voelt alsof er vanbinnen een wond bloed
En ik weet niet hoe ik die wond verzorgen moet
Misschien durf ik het wel gewoon niet
Ben ik te bang voor het voelen van dit verdriet
Wat gebeurt er als ik de dijken openmaak
Ben ik sterk genoeg voor die doorbraak?
Er zijn mensen die vinden dat ik mijn gevoelens meer moet negeren
Maar als ik daar naar luister, zal ik mezelf nooit echt accepteren
Ik wil mezelf mogen en kunnen zijn
Anders kom ik nooit voorbij die pijn
Ik wil niet weer mijn gevoelens gaan negeren
Dat zal alleen maar nieuwe wonden creëren
Ik wil leren ontdekken wat mijn gevoel en dit verdriet me zegt
Al begrijp ik het mezelf nog vaak nog zo slecht
De zoektocht naar mijn mentale gezondheid
Is best vaak een eenzame strijd
Oplossingen en adviezen worden er soms gegeven
Terwijl ik juist behoefte heb aan een luisterend oor en medeleven
Ik weet het is niet slecht bedoeld
Maar het gaat zo vaak voorbij aan hoe het voor mij voelt

En zeggen wat ik vind en voel vind ik spannend

Open zijn over wat ik denk en voel ben ik nog niet zo gewend