Het nieuwe Jeruzalem

Gisterochtend vertelde de dominee dat hij een aantal keren op vakantie naar Israël was geweest. Hij vertelde over Jeruzalem en de oude binnenstad. Dat riep een oud verlangen en grote wens weer wakker. Ik ben jaren geleden een keer in Israël geweest en sinds die tijd is er de wens en het verlangen om nog eens te gaan. Ik vond de natuur zo mooi, het idee dat mensen uit de Bijbel ook in dezelfde natuur hadden gelopen deed wat met me. Het kitscherige van de steden was niet zo mijn ding, te toeristisch naar mijn smaak. Maar er nog eens gaan blijft een droom en een wens want zowel financieel als fysiek is het niet meer mogelijk. Maar dromen kan ik wel dat kost niets, zelfs geen inspanning. 

Maar nog liever droom ik van het nieuwe Jeruzalem. Wat zal dat mooi zijn en dan niet alleen de uiterlijke dingen, al zal dat ook prachtig zijn hoor. Maar ik bedoel de innerlijke dingen, de onderlinge liefde, de saamhorigheid, de verbondenheid. Geen oorlog meer, geen dood en rouw meer, geen pijn, geen verdriet, geen haat en nijd. Geen verschil meer tussen mensen, iedereen is dan gelijk, iedereen is dan een koningskind. Wat een vreugde zal dat wezen om dan eindelijk dicht bij Hem te mogen zijn! Om Hem van dichtbij te kunnen zien, om Hem aan te raken en door Hem aangeraakt te worden. Om ten diepste gezien, gekend en geliefd te worden.  

Wat kan ik daar nu al intens naar verlangen, die dag mag komen, nu meteen vandaag wel. Ik wil wel, laat deze wereld maar voorbij gaan ik verlang, ik kijk uit, ik droom en ik smacht naar het nieuwe Hemelse Jeruzalem!