maandag 9 mei 2022

Pijn

Het doet zoveel pijn vanbinnen 
Uitleggen wat ik allemaal voel daar zal ik niet aan beginnen
Ik wil die innerlijke pijn proberen te verdrijven
Het helpt al iets door er hier over te schrijven
Maar ik heb ook andere manieren om die pijn weg te maken
Door mezelf op andere manieren te raken
Het begon onschuldig, met mezelf te slaan
Steeds als ik iets verkeerds had gezegd of gedaan
Ik voel soms zoveel boosheid naar mezelf toe
Ik ben net een dikke zeekoe
Moe ben ik van al het geploeter en gezwoeg
Ik wil wel veranderen, maar ik ben niet sterk genoeg
Sinds kort kras ik wel eens met een schaar in mijn huid
Nog niet tot dat het bloed eruit spuit
Dat idee spookt al wel door mijn hoofd 
Zou dat zorgen dat de pijn vanbinnen dooft?
Als ik zo diep snij of kras dat het bloed uit mijn lijf zal stromen
Zal ik dan van mijn innerlijke pijn afkomen?
Voel ik dan echt? Voel ik dan vanbinnen leven?
Of zal ik het niet vinden en het bloeden niet overleven?
De pijn van de kras plekken helpt maar even
Daarna is er weer de pijn van mijn innerlijke leven
Een pijn waar ik alleen met mijn psycholoog over spreek
Dit is geen onderwerp voor bij de koffie met cake
Dit kan ik ook alleen maar delen 
Als iemand echt wil luisteren, zonder te oordelen
En dan moet er een bepaald vertrouwen en veiligheid zijn
Anders komt niemand in de buurt van deze pijn

2 opmerkingen:

  1. Je verhaal raakt me diep; brengt me terug in de tijd dat één van onze kinderen dit deed (het gaat nu goed met hem)
    Ik wil je graag bemoedigen met een klein gedichtje waar ik aan moet denken.
    Je kunt het misschien niet pakken of ervaren, maar weet dat het waar is op grond van Zijn woord.

    'Je stille schreeuw,
    Ik heb hem gehoord.
    Je pijn en verdriet
    hebben Mijn ziel doorboord.
    Ik, Ik ben het,
    die je altijd hoort en ziet.
    Ik ben je Hemelse Vader;
    Ik vergeet jou niet!'

    BeantwoordenVerwijderen