Therapie

Hulp vragen is iets wat ik best lastig vind, het voelt niet fijn als ik moet erkennen dat ik het niet zelf kan. Het voelde en voelt zo kwetsbaar om te zeggen ik zit emotioneel in de knoop met mezelf wil je me helpen. Een aantal jaren geleden heb ik de 1e stap gezet en om hulp te gevraagd, eerst bij de huisarts en later bij de psycholoog. Een stap waar ik tot op de dag vandaag nog dankbaar voor ben. Maar toch merk ik nog steeds dat ik het lastig vind om te vertellen dat ik (nog steeds) bij een psycholoog ga praten. Ten eerste omdat er ook nu anno 2021 er toch nog een soort taboe op ligt. Het voelt als iets waar ik me voor moet schamen. Alsof ik zwak ben, als of ik een beetje gek ben of zo. Het is heel normaal om jaren antidepressiva te slikken dat is een geaccepteerd iets, maar jarenlang gaan praten bij een psycholoog dan is er wel iets goed mis met je. Dan ben je een kneusje of een zwakkeling.  

Nou ja dan ben ik dat in de ogen van de ander maar. Ik weet dat ik hard aan het werk ben, therapie is hard werken aan jezelf. Ik heb er voor gekozen om aan het werk te gaan met mezelf. Een keuze waar ik nog geen moment spijt van heb gehad. Ik weet wat al die uren praten mij hebben opgeleverd. Een ongekende groei en rijkdom. Ik ben sterk, sterk genoeg om de strijd aan te gaan met de emotionele bagage uit mijn jeugd, om nu eindelijk goed op te ruimen en dan ook alles aan te pakken. Ik ga die koffers vol troep uit mijn leven uitzoeken en kleiner opvouwen zodat ik met minder bagage verder door het leven kan. Ik hou niet van half werk. Als ik iets doe, dan doe ik het goed! Ik ga nu door tot er een moment komt dat ik denk ja nu ben ik klaar. Nu heb ik genoeg opgeruimd, genoeg hersteld en genoeg handvaten gekregen om alleen verder te gaan. Het verbaast me steeds weer mensen dat mensen die mij helemaal niet zo goed kennen en toch een mening hebben over dat ik in therapie ben, al snel vinden ze dat ik niet te lang moet blijven hangen in de hulpverlening. Gelukkig is het mijn keuze, mijn leven, mijn geld en beslis ik wanneer ik klaar ben. En tot die tijd probeer ik maar lak te hebben aan wat anderen er van vinden dat ik ga praten met een therapeut! Al gaat dat lak er aan hebben, de ene keer beter dan de andere keer. 😊