Levens stormen

Er kunnen stormen in je leven woeden
Waardoor oude wonden spontaan weer gaan bloeden
Stukjes pijn, die uit het verleden zijn achtergebleven
Voel je ineens weer leven
Het doet vanbinnen zo’n pijn
Je voelt je eenzaam en op pijnlijk bekend terrein
Dit gevoel ken je uit het verleden
Toen jouw gevoelens er niet toe deden
Je worstelde jarenlang helemaal alleen
Voor je gevoel hielp niemand je er doorheen
Niemand zag wat jou was aangedaan
Was er iemand met jouw lot begaan?
Door het al jong voor anderen te moeten zorgen
Heb je stukken van jezelf diep verborgen
Delen waar je nu maar moeilijk bij kunt komen
Door alle pijn die er overheen is gekomen
Toen je de moed vond, om je pijn te delen met mensen om je heen
Maakte dat je niet minder alleen
Je ontdekte dat mensen niet begrepen wat je met ze deelde
Waardoor de wonden vanbinnen niet goed heelde
Het verleden, daar moest je maar niet te lang bij stilstaan
Je kon maar het beste gewoon verder gaan
Onbegrip kruiste zo vaak je pad
Zodat je niet veel vertrouwen meer in mensen had
Je voelt je onbegrepen en eenzaam
Nu ben je in relaties op je hoede en bedachtzaam
Iemand kwam namens de kerk je hulp geven
Maar je bent met nieuwe pijn achtergebleven
En toch kon je daar overeenkomen
Durfde je nieuwe hulp vanuit de kerk te laten komen
In dat contact voel je een innerlijk strijd
Om te delen in je kwetsbaarheid
Die ander doet echt zijn best
Maar jij voelt je vanbinnen gestrestst
Je wilt je laten kennen maar ook weer niet
Want begrijpt die ander jouw pijn en verdriet
Vind je begrip voor hoe het leven ons kan traumatiseren?
Of moet je die trauma’s weer opnieuw negeren?
Word je niet onbewust weer in een hokje geduwd
Iets wat je verafschuwt
Hechtings- en verlatingspijn
Het voelt als een ingewikkelde fontein
Alle kanten spuit het op
En het maakt je doodop
Mensen vertrouwen maakt je onzeker en bang
Die gevoelens heb je niet in bedwang
Diep vanbinnen is er een enorme strijd
Want naast de angst, verlang je ook naar nabijheid en geborgenheid
Het verlangen om je aan mensen te hechten is groot
Maar de angst daarvoor voelt zo idioot
Altijd staan je voelsprieten aan is deze persoon te vertrouwen
Of moet ik het opnieuw berouwen
Om zo met jezelf in gevecht te zijn
Is doodvermoeiend en niet fijn!

Je weet wel dat er mensen zijn die om je heen staan
En met jouw lot zijn begaan
Ik weet dat je dat moeilijk kunt geloven
Maar richt je oog dan maar op Hem daarboven
Belangrijk is, dat Hij er voor jou wil zijn
Hij laat je niet alleen met je angst, je nood en je pijn
Hij weet alles wat je bezig houd
Ook dat het delen van je hart jou benauwd

Hij kan je iets fantastisch geven
Innerlijke rust voor de rest van je leven
Hoe deze storm ook verder zal gaan
Hij helpt je om deze te doorstaan
Het is de grootste troost die ik je kan geven
Dat Hij bij je wil zijn ook in de stormen van je leven
En nee, dat is geen mooipraterij
Hij er altijd bij!

Ook al ervaar jij het misschien nog niet

HIj laat je nooit alleen in angst en verdriet!
Hij weet hoe het leven ons kan traumatiseren
Hij helpt je om de stormen te trotseren