Vlinder

Tien jaar geleden zat ik vast in mijn cocon
Ik zat zo vast, dat ik geen licht meer zag aan de horizon
Ik stond op een kruispunt tussen leven of dood
Zo groot was mijn innerlijke nood
Ik durfde niet meer te hopen of te dromen
Dat ik ooit uit mijn donkere cocon zou komen
Ik had de hoop al opgeven
Ik wilde niet meer leven
Maar nog 1x wilde ik de stap wagen
Om om hulp te vragen
Ik had voor mezelf al de stelling
Dit wordt de zoveelste afwijzing of teleurstelling
Ik geloofde niet meer in mezelf en al helemaal niet dat het leven me iets goeds zou geven
Al zoveel jaren was ik aan het overleven
Nooit durfde ik te hopen of te dromen dat er iemand zou zijn die mij echt wilde leren kennen
Dat dat wel zo was, was best vreemd om aan te wennen
Want bij deze hulpvraag werd ik gehoord en gezien
Dat had ik nooit voorzien
In het begin voelde dit contact als een breekbaar koord
Maar het was voor het eerst in mijn leven dat ik echt werd gehoord
Met mijn handen gevouwen
Probeerde ik deze hulpverlener te vertrouwen
Langzaam kroop ik met Gods hulp uit mijn cocon
En zag en voelde ik sinds jaren weer iets van de zon
Aan Gods warmte mocht ik me opladen
Hij wees mij Zijn paden
Het is best raar om gewaar te worden
Maar de laatste jaren ben ik een vlinder aan het worden
Ik heb kleur en vleugels gekregen
Die ik met ‘Uit liefde gemaakt’ leer bewegen
Ik heb sterkte voelsprieten ontwikkeld
Die gebruiken vind ik soms best ingewikkeld
Ik voel zo intens veel aan
En soms drupt er dan uit mijn oog een traan
Mijn vleugels voelen nog broos, onzeker en kwetsbaar aan
Ze zijn zeker nog niet sterk genoeg om al helemaal alleen uit te slaan
Met hulp van God ben ik die vleugels nog verder aan het ontdekken

Hij heeft mij weer tot leven doen wekken

Met de juiste hulpverlener heeft Hij mij uit het donker gehaald
Zodat Zijn licht nu ook door mij straalt
Nu krijg ik met Gods hulp nog vliegles
Maar als de tijd daar is, rond ik dat af met succes!