Boosheid

Soms voel ik zo ineens een boosheid in mij
Die grenst aan razernij
Ineens voel ik mezelf naar het kookpunt toe gaan
Dan voel ik de stoppen vanbinnen doorslaan
Voel ik een drift in mij naar boven komen
En is een explosie niet te voorkomen
Ik ga gooien of smijten met dingen,
Ik scheld mezelf uit en geef mezelf beledigingen
Ik ga mezelf slaan, of kras in mijn huid
De boosheid voelt zo explosief als buskruit
Het kwam ineens en het was er zo snel
Het is net als vuurwerk explosief en fel
Dan kan ik niet anders dan me afreageren
Op iets of iemand wat zich niet kan verweren
Even later is de storm weer voorbij
Over is de razernij
Zo snel als de storm opstak is hij ook weer gekalmeerd
Maar ik heb mezelf vanbinnen of van buiten wel bezeerd
Maar daar sta ik niet bij stil
Want het maakt toch geen verschil
Deze boosheid zit al jaren in mij
Het is net een terugkerend getij

Zomaar in eens als iets even niet goed gaat

Kan ik (als ik alleen ben) ontploffen als een handgranaat