Voor mij...

Voor mij werd U bespot en geslagen. Voor mij verdroeg U die geseling. Voor mij liet U zich aan het kruis hangen. Voor mij droeg u al die zonden, fouten en ziekten. Voor mij droeg U die diepe emotionele en fysieke pijn. Hoe moet u geleden hebben, het is met geen pen te beschrijven hoe diep Uw lijden voor ons was. Vrijwillig deed U dit, uit liefde. Uit liefde ook voor mij, zodat mijn zonden, mij niet bij U en Uw Vader vandaan kunnen houden. En de weg vrij is voor mij om naar Uw Vader te gaan. Zodat ik telkens weer opnieuw mag beginnen, een schone lei dank zij Uw offer. Wat een liefde! Een liefde die zoveel groter is dan ik kan bevatten.

Vanmorgen mochten we Uw offer gedenken en vieren in het Heilig avondmaal en wat kwam het binnen. Uw liefde voor mij, zo groot, zo enorm niet te bevatten. En tegelijkertijd vind ik het nog vaak zo moeilijk om er in te durven geloven en er op te vertrouwen. Ergens diep vanbinnen ben ik altijd bang, bang voor Uw afwijzing, bang niet goed genoeg te zijn. En toch, toch zag en voelde ik vanmorgen weer die grote liefde van U voor mij. Een liefde die me ontroerde, die me diep raakt. Uit liefde voor mij wilde U sterven. Uit liefde voor mij bent U aan het kruis gegaan.

Wat kan ik anders zeggen dan dank U wel! Help mij om Uw liefde te geloven en te aanvaarden en zo door te geven aan de mensen om mij heen.