Vertrouwen of vluchten?

Durf ik te vertrouwen op liefde of ben ik diep van binnen al zo bang voor de afwijzing die misschien ooit zou kunnen komen dat ik van tevoren er al voor wegvlucht? Dat is iets waar ik al een tijdje in mijn hoofd mee bezig ben. Ik ken de pijn van afwijzing vanuit mijn kinderjaren, ik ben letterlijk groot mee geworden. En dat is een pijn die heel intens is en die heel diep binnen in mij zit. 

De afgelopen jaren ben ik gaan leren om mijn liefde voor anderen te uiten en te delen. En wat is dat is eng en spannend. Want willen ze mijn liefde wel? Is mijn liefde voor de ander wel welkom? Maar dan het geloven en vertrouwen dat de ander mij ook lief heeft, dat ze mij niet afwijzen of in de steek laten als er een hobbel op de weg komt. Dat is een ander verhaal, dat is veel moeilijker. In de afgelopen jaren in mijn openheid over liefde verschillen nieuwe krassen op mijn hart opgelopen en dat maakt me angstig en voorzichtig. De angst voor nieuwe afwijzing is groot. Er is op de achtergrond de angst dat ik niet goed, niet lief of aardig genoeg ben. De angst dat ik iets doe om de liefde waar ik zo naar verlang te verspelen. Soms voelt het makkelijker om te vluchten voor liefde, om liefde niet toe te laten in mijn leven. Maar dat wil ik niet, ik wil niet meer vluchten. Maar ik ben wel heel bang en onzeker over liefde.

Die angst voor Liefde is er ook in mijn relatie met God, ik weet dat ik Hem kan vertrouwen. Ik weet van Zijn liefde voor mij. En toch ben ik bang, bang dat als ik iets doe wat Hem teleurstelt Hij me zal afwijzen. Ik weet met mijn hoofd dat Hij niet zo is, dat Hij me wat ik doe nooit zal afwijzen. Maar hoe kom ik van die angst af? Kan/durf ik ooit van harte te zeggen dat ik Hem echt helemaal vertrouw? Dat ik genoeg vertrouwen in Hem heb om te zeggen Hij laat me niet in de steek. Wat ik ook doe of wat er gebeurt Hij laat me niet vallen, Hij wijst mij niet af. Het voelt zo slecht om niet te durven/kunnen zeggen dat ik Hem niet volledig vertrouw. Ik ken Hem toch, ik heb toch in de afgelopen jaren Zijn zorg en liefde voor mij gemerkt en gezien. Waarom ben ik niet sterker? 

Ben ik aan het vluchten voor Zijn liefde voor mij? Zo voelt het niet, maar ik ben wel bang en onzeker voor Zijn liefde. Bang om het kwijt te raken, ook al weet ik met mijn hoofd dat ik het niet kwijt kan raken.