Mijn ervaring is dat veel mensen het moeilijk vinden om echt te luisteren als ik iets probeer te delen. Ze horen wat ik zeg, maar het komt niet binnen. En dat doet mij pijn. Ik merk dat ik me dan terugtrek, ik deel oppervlakkige dingen maar deel niet echt meer wat ik wil of voel. Ik geef dan het zoeken naar echt contact en verbinding op, ik trek me langzaam terug. Soms laat ik het contact dan gewoon verwateren of doodbloeden. Deels vind ik dat zwak van mezelf, ik wil blijven vechten en zoeken naar echt contact met de ander. Want dat is wat ik ten diepste wil, verbinding en relatie van hart tot hart. En dat hoeft niet met iedereen, maar wel met mensen die mij echt willen kennen.
Ik ben gevoelig, misschien gevoeliger dan anderen. Maar juist het gevoel is voor mij belangrijk. Want gevoel en gevoeligheid dat kon en mocht er vroeger niet zijn. Ik wil mezelf zijn, me verbinden met mensen, omdat ik dat nodig heb. Ik heb het nodig om te voelen dat ik er toe doe, dat ik gezien en gekend wordt. Ik heb behoefte aan echtheid, relatie en verbinding in contacten die verder gaan dan huis, tuin en keuken gesprekjes. Ik heb het nodig om te voelen dat de ander mij geïnteresseerd is in mij en mij echt wil kennen. Want ik wil de ander ook kennen, ik ben geïnteresseerd in zijn of haar leven met alle facetten die er in het leven spelen.
Echt praten over wat er in mij omgaat, wat ik denk of hoe ik me voel, doe ik maar met een paar mensen. Omdat het merendeel van de mensen met wie ik omga er niet bij stilstaan. Die kunnen of willen niet verder gaan dan de oppervlakte en lol maken. Terwijl ik zo snak naar diepgang, naar verbinding maken, naar het delen van wat er in ons beide leven gebeurt. Want juist door het delen maak ik verbinding.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten