Jij bent mijn geliefde dochter, in jou vind ik vreugde

1x In de maand doe ik mee met het creatief bezinningsatelier van De Kapel uit Nijverdal, door corona gebeurt dat nu thuis. En eigenlijk vind ik dat wel lekker, kan ik in alle rust in mijn eigen tempo er mee bezig zijn. Een avond van tevoren krijgen we de bezinning voor de volgende ochtend al via de mail. Eigenlijk begint bij mij de bezinning dan al. Ik lees waar het de volgende ochtend over zal gaan en dan ben ik er in mijn hoofd al mee bezig. Niet alleen met het creatieve, maar vooral wat zegt dit mij? Wat doet dit met mij? Waar raakt dit aan? En dan pas wat kan ik hier voor creatiefs mee. Afgelopen vrijdag stonden we stil bij het onderstaande Bijbelgedeelte;

Marc 1:9-11
In die tijd kwam Jezus vanuit Nazareth, dat in Galilea ligt, naar de Jordaan om zich door Johannes te laten dopen. Op het moment dat hij uit het water omhoogkwam, zag hij de hemel openscheuren en de Geest als een duif op zich neerdalen, en er klonk een stem uit de hemel: ‘Jij bent mijn geliefde Zoon, in jou vind ik vreugde.’

Daar werden 2 vragen bij gesteld:

 - Bedenk eens: Stel dat je daar aan de oever van de Jordaan staat, tussen alle aanwezigen. En je aanschouwt het tafereel: Johannes die Jezus doopt en de stem die uit de hemel klinkt. Wat doet dit met je?

- Of: Zoom eens in op deze vraag. Hoe zou het zijn als jij daar staat en je hoort een stem: Jij bent mijn geliefde dochter, in jou vind ik vreugde

Die laatste vraag kwam binnen en is sinds donderdagavond nog niet weer uit mijn hoofd geweest. Hoe ik het zou vinden om dat te horen… Het zou een antwoord zijn op een lang gekoesterde wens en een diep verlangen om Zijn geliefde kind te zijn. Woorden die ik niet vaak heb gehoord in mijn leven. Woorden die raken aan een groot gat en een diep gemis in mijn leven. Ik zou me vol overgave als een ontredderd kind in Zijn armen storten. Eindelijk thuis komen, eindelijk echte liefde, eindelijk iemand die onvoorwaardelijk van me houdt.

Ik weet met mijn hoofd/verstand wel dat ik Gods geliefde kind ben. Maar mijn gevoel kan daar nog niet bij, het lijkt te groot. Die woorden, die titel, die eer dat kan niet voor mij bedoeld zijn. En als die titel wel voor mij is, wat moet ik dan doen om die titel te behouden? Wat moet ik doen om Zijn geliefde dochter te blijven? Wanneer ben ik niet meer Zijn geliefde dochter? Ben ik dat niet meer, als ik iets verkeerds doe? Wijst Hij me dan af? Ben ik dan niet meer Zijn geliefde dochter? Zo ging het wel vroeger bij ons thuis. Ik vind het moeilijk om te aanvaarden dat ik Zijn geliefde dochter ben. Nee ik bedoel dat niet spottend of ongelovig. Maar mijn gekwetste en beschadigde hart vindt het moeilijk om te geloven en te vertrouwen, dat het waar kan zijn, dat Hij echt van mij houdt. Ik kan er niet bij, het voelt zoveel te groot voor mij, ik ben bang dat het te mooi is om waar te zijn. Dat als ik er in ga geloven, er op ga vertrouwen dat het waar is. Ik toch weer afgewezen en gekwetst ga worden. Het is net een cadeau wat ik niet durf aan te pakken, omdat ik bang ben dat het me weer wordt afgepakt. En dat zou te veel pijn doen. Ja ik weet met mijn hoofd heus wel dat God dat niet doet, maar ja dat bange hart van mij luistert daar niet naar.

Het eindelijk iemand echt horen zeggen, dat ik geliefd ben, dat Hij van me houdt zoals ik ben maar vooral het voelen en durven geloven dat het echt waar is. Dat er geen voorwaarden of eisen zijn om Zijn geliefde dochter te zijn en te blijven. Oh dat lijkt me zo fijn om dat te kunnen voelen en echt vol overtuiging te geloven! Me eindelijk geliefd voelen, horen en ervaren dat iemand vreugde in mij vindt. Het zou het mooiste geschenk ooit voor me zijn! 

Ik ga dat bange hart van mij overtuigen dat dit echt waar is! Dat ik dit geweldige mooie cadeau mag aannemen, dat ik het veilig kan uitpakken en dat ik me mag koesteren in Zijn liefde voor mij. Maar ik weet ook dat ik dat niet alleen kan, daar heb ik jullie maar vooral God bij nodig.

Mijn creatieve verwerking zie je op de foto.