Wat is de zin van mijn leven?

Al heel wat jaren worstel ik met levensvragen; vragen als waarom leef ik? Wat doet mijn leven er toe? Waarom heeft God mij op de wereld laten komen? Voor wie doe ik er toe? Wat is de toegevoegde waarde van mijn leven? Ik ben niet de vrouw van, de moeder van zelfs niet de werknemer van… Ik ben afgekeurd voor een betaalde baan, ik tel maatschappelijk niet mee. Ik worstel al heel wat jaren met een negatief zelfbeeld en een zak vol pijn en verdriet uit het verleden. Al jaren had ik maar 1 wens, een einde aan mij leven. Het liefs een natuurlijke dood, maar de gedachte aan zelfmoord en de plannen voor zelfmoord waren er ook.

Ik zag niet in wat de toegevoegde waarde was van mijn leven. En mensen konden nog zo vaak zeggen dat ik er toe deed, het kwam niet binnen. Al jaren verlangde ik maar naar 1 ding, eindelijk een einde aan mijn leven, van mij hoefde het niet meer. Het leven was voor mij niet de moeite waard, ik was niet de moeite waard. Liefde is voor mij niet vanzelfsprekend, in mijn jeugd heb ik er niet veel van gekregen. Liefde begon voor mij pas echt te leven in het contact met een vriendin en haar gezin. Vooral haar jongste pleegzoon raakte mijn hart aan. Tegen hem heb ik voor het eerst in mijn leven kunnen zeggen ik hou van je. En hij was te klein om het terug te zeggen, maar zijn daden maakte heel duidelijk dat hij ook van mij hield. In dat gezin mocht ik liefde leren kennen en mocht liefde in mij groeien en ontwikkelen. Tot dat God het tijd vond om mij los te maken van dat gezin en die liefde. Ik had het contact, die vriendschap en liefde te hoog staan. Ik ging steeds meer op mijn vriendin leunen. En onbewust had ik haar boven God gezet. De vriendschap is op een vervelende en pijnlijke manier verbroken. Maar God liet me niet in de steek, hij gaf me inzicht in mijn gedrag, Hij wees me niet af, Hij liet me niet in de steek. Nee, Hij gaf me een vangnet. Hij gaf me nieuwe liefde, liefde om uit te delen! Het was tijd om verder te groeien, het was tijd om mijn plek in Zijn plan in te nemen. 

‘Uit liefde gemaakt’ werd geboren, een plek waar ik liefde kan, mag en moet delen. De liefde voor het creatief/scheppend bezig zijn mag ik delen met andere mensen. De liefde van God mag ik delen met mijn collega creatievelingen. Ik draag die liefde ook uit door alles wat ik maak zorgvuldig en met liefde te maken. Ik draag de liefde voor mijn naaste uit in het contact met mensen die iets bij ons willen bestellen of kopen. Langzaam ben ik de afgelopen tijd gaan beseffen dat Liefde het doel van mijn leven is. Dat Liefde uitdelen de zin van mijn leven is. Dat de reden dat ik besta is, dat God mij heeft gewild (al vind ik dat nog steeds moeilijk om te geloven en te aanvaarden). Hij wil dat ik Zijn liefde voor mij voel en dat ik die liefde doorgeef aan andere, ook aan mensen die Hem niet (willen) kennen. Doorgeven mag ik dat op mijn manier, op een plek en met een taal die zo helemaal bij mij past. Die 100% helemaal Ina is, Hij heeft mij ‘uit liefde gemaakt’ geven om zo Zijn Liefde door te geven. Om samen met anderen te delen van die grote liefde. 'Uit liefde gemaakt’ is niet van mij maar van Hem. Ik mag er nu in liefde voor zorgen, het met liefde laten groeien. En als ik het ooit moet opgeven, als God dat van mij vraagt zal Hij ook weer voor een nieuw vangnet zorgen. Ik vertrouw erop (al is dat heel moeilijk voor mij) dat Hij mij niet te pletter lat vallen. Ik wil er op vertrouwen dat Zijn liefdevolle en zorgende handen er zullen zijn als het nodig is. Zoals ze er de afgelopen jaren zijn geweest.

Langzaam komt er antwoorden op de belangrijkste vragen van mijn leven. Waarom leef ik? Wat doet mijn leven er toe? Waarom heeft God mij op de wereld laten komen? Voor wie doe ik er toe? Wat is de toegevoegde waarde van mijn leven? Ik heb nog niet alle antwoorden en ik zie nog niet het hele plaatje voor me, of beter gezegd ik worstel nog enorm met het geloven en vertrouwen op de inzichten die Hij me de afgelopen tijd heeft gegeven. Maar 1 ding weet ik wel, Hij wil dat ik Zijn liefde voel en dat ik Zijn liefde in mijn taal doorgeef aan mijn medemens! 

Wat ben ik Hem intens dankbaar voor dit vangnet. Een passend vangnet, die er was naar de afwijzing en verbroken vriendschap met een vriendin. Een vangnet wat nodig was om niet in de afgrond van zelfmoord te vallen. Een vangnet dat me door deze zware en moeilijke corona tijd heen helpt. Een vangnet dat me innerlijk laat groeien en me laat groeien in zelfvertrouwen. En dat me zoveel meer geeft dan ik ooit had kunnen bedenken. Een vangnet dat me dingen leert over mezelf die ik nooit had gezien in- en verwacht van mezelf. Een vangnet wat door Hem passend is gemaakt voor mij. Een vangnet gemaakt met en uit Goddelijke (Vaderlijke) Liefde!