En nu ben ik volwassen en nog steeds voel ik die honger van het verlangen om echt gezien, gekend en geliefd te zijn, om echt ergens bij te horen. Ik heb de afgelopen jaren geleerd me niet meer terug te trekken, maar om de verbinding, relatie en het contact actief te zoeken. Ik merk bij mezelf de laate tijd, dat ik toch weer zoek, toch weer verlang naar goedkeuring, naar aanvaarding door mensen. Mensen uit mijn naaste omgeving,mensen uit de kerk. Het zoeken naar erbij horen naar verbinding zit heel diep in mij en is erg sterk. Wat doet het zeer om te merken dat als ik me kwetsbaar op en open op stel, als ik de verbinding wil maken. De ander het soms niet wil of kan. Dat die verbondenheid waar ik naar zoek en verlang niet ontstaat. Als dat wat ik doe niet gezien en gekend word. Dan voel ik weer zo intens het eenzame kind vanbinnen dat zich met niemand verbonden weet. Dan voelt het toch als een afwijzing van mij als mens. En ik weet heel goed met mijn verstand dat het een onvermogen van de ander is om ook kwetsbaar en open te kunnen/willen zijn. Niet iedereen heeft hetzelfde verlangen of behoefte om zijn hart te delen, om verbinding te maken. Maar o wat doet het steeds zeer!
Ik ben dankbaar dat ik wel weet, dat ik mag ervaren dat mijn honger en dat verlangen naar verbinding wel stukjes gevoed wordt. Er zijn mensen in mijn leven met wie ik echtte en oprechte verbinding heb. Maar de honger is nog zo groot, het verlangen naar meer mensen om echte en diepgaande verbinding mee te maken is nog zo groot zo intens. Ach en misschien is er maar één die dat verlangen echt kan stillen, die de behoefte aan gekend, gezien en geliefd zijn echt kan bevredigen. Dat ik bij Hem eindelijk mag voelen wat Liefde is. Dat dan eindelijk mijn honger en dorst verdwenen zal zijn. Dat ik dan niet meer hoef te zoeken, niet weer afgewezen of teleurgesteld zal worden. Als dat zo is dan hoop ik dat ik snel mag Thuis komen!
Ter bemoediging geef ik je door wat ik pas las: "God begrijpt mij n.a.v. psalm 139:2. Wie weet niet wat het is om verkeerd begrepen te worden? Niemand wordt altijd voor honderd procent begrepen, want er zijn maar weinig christenen die net als hun Meester de geest van snel begrip hebben. Dit maakt het er voor jou niet minder moeilijk op. Maar dit dierbare Woord voorziet in elke behoefte. Gods Woord geeft ons een springplank waardoor je die voortreffelijke positie bereiken kunt. (Dan moet je er wel op gaan staan). Zelfs als anderen jouw woorden dagelijks verkeerd uitleggen, begrijpt Hij je gedachten. En is dat niet oneindig veel beter? Hij Zelf, jouw altijd liefhebbende, altijd tegenwoordige Vader begrijpt je. Hij begrijpt volmaakt wat en wanneer anderen niet begrijpen. Niet alleen je daden, maar ook je gedachten, jouw binnenste ik, dat wat woorden onmogelijk aan anderen kunnen bekendmaken". Citaat uit: De vreugde van mijn hart
BeantwoordenVerwijderenMooi dank je wel!
BeantwoordenVerwijderen