Innelijke wond

De afgelopen maanden heb ik een wond diep van binnen bekeken, er over gepraat en schoongespoeld. Een wond die te maken heeft met een jeugdzonde van mij en de reactie van mijn moeder daar op. Die wond is nu schoon en heeft tijd en rust nodig om te helen. Om die wond de beste genezing te geven die mogelijk is heb ik met samen met andere er voor gebeden. Eerste jeugdzonde beleden aan God en daarna gebeden om heling. Het samen bidden heeft voor een soort rust in de wond gezorgd, nu heeft het tijd nodig. De wond is voorlopig goed verzorgd. Samen met mijn psycholoog heb ik ook gebeden voor het stuk wat nog komt. Mijn reactie op mijn moeders gedrag (doodzwijgen). Want nog steeds worstel ik met gedrag en denkpatronen die ik toen heb ontwikkeld. En het zal best pittig zijn om dingen onder ogen te zien. Ik heb vergeving aan God gevraagd maar mezelf vergeven vind ik moeilijk. Er zijn nog zoveel gevoelens waar ik mee in het reine moet en wil komen. Stapje voor stapje ga ik verder om ook deze wond, net als zoveel wonden uit mijn verleden te laten genezen.