Ik ben zo moe, zo ontzettend moe
Zelfs als ik wakker word, ben ik al doodmoe
Mijn lichaam wil niet goed wat ik wil
En in mijn hoofd is het maar zelden stil
Midden in de nacht sta ik nog op aan
Terwijl mijn lichaam slapen wil gaan
Mijn gedachten gaan steeds heen en weer
Hoe vaak ik ze stil zetten ook probeer
Dan kan ik uren wakker liggen, verder slapen lukt dan niet
Het gebeurt niet vaak dat ik een goeie nachtrust geniet
Ergens diep in mij zit een waakzaamheid
En die raak ik niet zomaar kwijt
Ik weet dat het komt door wat ik vroeger heb meegemaakt
Wat mij op zoveel verschillende levenslagen diep heeft geraakt
Stilstaan en lopen valt me vaak enorm zwaar
Maar met een chronische ziekte als lipoedeem is dat niet raar
Doe zelf maar eens een volle 1.5 literfles om elke arm en been
Dan ervaar je de zwaarte van mijn ziekte ook meteen
Misschien dat je dan begrijpt dat het geen aantellen is
Maar een chronisch erfenis
Het maakt mijn leven letterlijk en figuurlijk zwaar
En de bekritiserende stem in mijn hoofd is onvermoeibaar
Die stem wijst me steeds weer op mijn omvang en gewicht
Zelfs van lelijkheid word ik door die stem beticht
Soms hoor ik dan een zachte stem en die zegt zacht
Kom maar zoals je bent, Ik heb op jou gewacht
Als jij te moe bent om verder te gaan
Geef Ik je weer kracht om op te staan
Ik weet hoe zwaar het fysiek en emotioneel soms voor je is
Ik ken je fysieke pijn en weet van je hechtingsstoornis
Leun en steun maar op mij als jij het niet meer alleen kan dragen
Je hoeft het Mij niet eens te vragen
Ik zal er voor je zijn
Zing dat maar voor jezelf, als een zacht refrein
Bij Mij hoef je geen afstand te houden
Ik heb altijd van jou gehouden
Jij bent Mijn geliefde kind
Hoe moeilijk jij dat ook te geloven vindt
Geen opmerkingen:
Een reactie posten