IQ test in de praktijk van het leven

Als jong meisje ben ik naar speciaal onderwijs gestuurd, niet omdat ik niet kon leren (ben ik nu aan het beseffen). Maar omdat de juffrouw en ik geen klik hadden met elkaar. Ik was bang voor haar en zij kon niet overweg met een onzeker, dromerige meisje. Mijn ouders waren van een generatie dat de meester en de juf altijd gelijk hadden. Maar door dat ik naar speciaal onderwijs moest werd ik enorm gepest (niet alleen door kinderen). Ineens was ik dom en gek. Dat heeft me gevormd, als iedereen zegt dat ik dom ben zal dat wel zo zijn. Als iedereen zei dat kan je niet, geloofde ik dat. En ergens is er vanaf die tijd een drive gekomen om me te bewijzen. Om aan te tonen zwart op wit aan iedereen die mij zo pestte en kleineerde dat ik niet gek was. Dat ik wel wat kon.

Al heel wat jaren was het een wens van mij om een IQ test te doen, geen online ding nee een echtte. Ik moest het bewijs hebben dat ik niet dom of gek was. Ik wilde bewijzen misschien nog wel het meest aan mezelf dat ik wel wat kon, dat ik wel iets waard was, dat ik er wel toe deed. En dat bewijs wilde ik zwart op wit, dan was het echt en dan kon ik als iemand neerbuigend of kleinerend deed of me voor mijn gevoel voor dom aanzag bewijzen ik ben niet dom. Ik geloofde niet in mezelf ik zag mijn eigen kwaliteiten en talenten niet. In mijn hoofd keken mensen nog steeds naar mij alsof ik dom weg, dat woordje gek stond in mijn hart en ziel gebrand. Het geloof in mezelf en mijn kunnen was kapot gemaakt. De IQ test kon niet zoals ik het wilde en online was niet echt genoeg in mijn beleving en zelf toen mijn psycholoog zei dat ik echt niet dom of gek was, was dat niet goed genoeg. De IQ test kwam er niet en het afgelopen jaar had ik er wel min of meer rust in dat ik die test nooit zou krijgen.

De afgelopen anderhalf jaar heb ik een IQ test in de praktijk gehad, dat besefte ik ergens deze week pas. Ik heb vrij intensief contact met iemand met een behoorlijke opleiding. En steeds weer denk he hoe dan? Iemand met jouw opleiding doet toch niet zo ‘dom’. God heeft mij door het gedrag van iemand met een behoorlijke opleiding laten zien wat ik kan. Waar mijn kracht ligt, welke talenten ik heb. Ik heb me mogen spiegelen aan iemand die een beter opleidingsachtergrond heeft als ik. Iemand waar ik door de opleiding en baan alleen al, tegen op zou kijken en mezelf naar beneden zou halen. En wat me verbaasd is hoe positief dit keer het kijken naar de ander uitpakt voor mij. Ik zie ineens dingen van mezelf die best goed zijn, ik vind het nog eng en raar om te zeggen maar ik ben eigenlijk best slim. God heeft me in de praktijk van het leven een IQ test gegeven en mij zo de ogen geopend die waarschijnlijk zelfs met een papieren IQ test niet open waren gegaan. Wat is het bijzonder om te ervaren hoe Hij bezig is met mijn leven. Hoe Hij voor mij zorgt. Wat ben ik hem dankbaar voor al die momenten van inzicht en groei! Wat ben ik blij dat ik God ken en dat ik mag ervaren dat Hij mij kent!