Ik heb al jaren best veel moeite met hoe ik er uit zie, ik heb een behoorlijk negatief zelfbeeld. Ik ben veel te dik, te lelijk er is niet veel goeds aan mij. In de spiegel kijken is niet iets waar ik blij van word. Ik ben niet mooi, niet knap en niet slim, in mijn eigen ogen. Ik snap niet goed waarom God mij heeft gemaakt. Ik zeg niet dat Hij het niet goed heeft gedaan, maar ik snap het gewoon niet.
Vanmorgen las ik in een dagboekje een stukje n.a.v.1 Korinthe 6 vers 19-20 over dat ons lichaam een tempel is van de Heilige Geest. In het stukje staat een zin dat als ik in de spiegel kijk ik een tempel van God zie. Best een confronterend stuk, iets wat diep vanbinnen heel veel raakt en veel emoties oproept.
Daar was meteen weer die boze kritische stem vanbinnen, jouw lichaam een tempel laat me niet lachen eerder een bouwvallig schuurtje. Wie wil er nu wonen in zo’n lijf als dat van jou? Jij deugt nergens voor, denk je nu echt dat God iets met jou wil en kan? Geloof je echt dat God een relatie wil met jou. Als zelfs je ouders al geen echtte relatie met je konden aangaan hou zou God dat dan wel kunnen wen willen? Wie kan er nu van zo’n dik vet mormel houden? Je hebt niet voor niets geen partner gevonden, niemand wil zo’n dikzak. Niemand wil je, niemand heeft behoefte aan jou. Ik snap niet waarom je er zelf geen einde aanmaakt. En zo ging het nog even door. Die stem is soms zo boos dat het uitloopt in iets kapt slaan of erger mezelf slaan, knijpen of bekrassen.
Ik worstel best met God, met geloven en hoe ik over mezelf denk en naar mezelf kijk. Daar moet ik nog hard mee aan het werk. Dat is nog best iets waar ik met de psycholoog over wil praten (ooit, als we tijd hebben). Daarover praten is moeilijk, voelt kwetsbaar en dat is best eng. Zal ik niet veroordeeld of afgekeurd worden (door de psycholoog of door God) om mijn twijfels en onzekerheid in het geloof? Ik worstel diep vanbinnen met vragen als; vertrouw ik God? Geloof ik dat Hij een relatie met mij wil? Geloof ik dat Hij onvoorwaardelijk van mij houdt? Durf ik Hem dicht bij te laten komen? Zoveel vragen waar ik echt niet zomaar ja op durf te zeggen
Soms denk ik wel moeten we alles zo lezen als het er staat, (In het stukje staat een zin dat als ik in de spiegel kijk ik een tempel van God zie) misschien mogen we naar onze innerlijke spiegel lijken, en ja dan is er nog heel wat werk te verzetten maar.... gelukkig hoeven we dat niet alleen te doen, Hij neemt ons aan de hand
BeantwoordenVerwijderen