Het is al een tijdje druk en onrustig bij mij vanbinnen, niet alleen in mijn hoofd, ook in mijn binnenste. Ik weet niet goed hoe ik het moet uitleggen, maar het voelt beklemmend, drukkend en onrustig. Ik merk dat de tranen heel hoog zitten en zomaar uit mijn ogen rollen en dat vind ik lastig. Ik wil niet steeds die tranen, maar ik weet ook dat er tegen vechten niet helpt. Met mijn psycholoog ben ik al een tijdje bezig met een heftige periode in mijn leven, zo tussen mijn tienertijd en pubertijd. In die periode zijn er vlak achter elkaar een aantal ingrijpende en heftige dingen gebeurt die hun sporen hebben achtergelaten. En die ik niet of niet goed heb verwerkt. De gebeurtenissen hadden zoveel impact op mij als jong meisje, dat ik blijkbaar niet wist wat ik er mee moest en onbewust heb ik het opgeborgen in laatje in mijn binnenste zijn. Nu ben ik samen met mijn psycholoog dit laatje aan het opruimen, samen kijken we naar deze periode. Een periode wat wel op een kruispunt lijkt omdat verschillende wegen samen lijken te komen bij 1 punt. Een periode waar veel pijn, verdriet, onzekerheid en schaamte zit. Toen we begonnen met kijken leek het me een heel overzichtelijk kruispunt met vier wegen. Iets van dat doe ik even en dan verder naar het volgende. Maar nu we er een aantal weken mee bezig zijn, schrik ik steeds meer van de drukte van dit kruispunt. Het is niet zo overzichtelijk als ik dacht, er komen veel meer wegen samen dan de vier grote wegen die ik dacht. En al die wegen hebben ook nog zijwegen waardoor het onoverzichtelijk wordt wat nu waar bij hoort. Het is zo druk op dit kruispunt dat het een chaos aan het worden is in mijn hoofd en chaos vind ik niet fijn dan ben ik de controle kwijt. En als ik de controle en het overzicht kwijt ben wie moet er dan orde scheppen in deze chaos? Het voelt de laatste weken veel meer als een rotonde dan als een kruispunt. En ik merk dat ik bang ben, bang om de rotonde te verlaten. Welke afslag moet ik nemen? Moet ik 1 of meerdere afslagen nemen? Wat als ik de verkeerde afslag neem? Ik ken niet elke weg, dus ik weet ook niet wat ik mis als ik een verkeerde keuze maak. Wat als ik een afslag neem en er komen te veel gevoelens en emoties los waar ik geen raad mee weet, wat als ik dan verdwaal. Wat als ik een weg op rij die doodloopt? Of ik ga een weg op en ik raak iets of iemand kwijt? Zoveel dingen die me onzeker en bang maken. Ik blijf maar rondjes rijden in mijn hoofd, hoe moet en kom ik verder? Volgende week maar weer verder kijken met mijn psycholoog naar deze rotonde misschien weet hij een veilige manier om de rotonde te verlaten en de juiste weg te nemen. Samen staan we sterk!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten