Een paar jaar geleden worstelde ik met God en mijn leven dat zo anders liep dan ik altijd had gehoopt en gedroomd. Ik kreeg van mijn psycholoog toen de opdracht om net als de psalmdichters een psalm te schrijven over mijn worsteling en zoektocht. Nu een paar jaar later worstel ik weer met het leven en God alleen op een ander vlak. En ik dacht laat ik dat advies weer ter harte nemen en weer mijn eigen psalm schrijven.
Heer u kent en doorgrond mij al van het begin van mijn leven
U kent van verre mijn gedachten Hoe bijzonder is dat
U kent en weet alles al van mij voor dat ik het zelf besef en weet
Ik kan en hoef mezelf voor U niet verbergen
En dat jaagt me geen angst aan
Dat maakt me ergens juist blij
Er is iemand die mij écht kent
Waarschijnlijk nog veel beter en dieper dan ik mezelf ken
Wat maakt het mij diep vanbinnen dankbaar dat U mij zo wilt kennen
Dat U mij echt wilt kennen, dat U weet wat er in mij omgaat en wat mij bezig houd
En tegelijkertijd is het te groot kan ik er niet bij, kan ik het niet bevatten
U die zo groot en machtig bent, U die zo zuiver en goed bent
Wilt in contact staan met mij, klein zondig mens.
U weet van de pijn, het verdriet en al mijn diepste verlangens
U kent mijn dromen en mijn stille verlangen
U weet van de pijn, het verdriet en de eenzaamheid in mijn hart
U weet hoe ik al jaren naar een beetje warmte en liefde smacht
Het verlangen naar af en toe een schouder om op uit te huilen
Of even een troostende arm om mijn schouder
Even echt voelen en ervaren dat ik mag er zijn
Want dat er mogen zijn, was er voor mijn gevoel nooit voor mij…
Het gevoel van niet goed genoeg te zijn, hoort daar zo bij.
Nergens bij te horen, niet verbonden te zijn
U weet van de leegte en eenzaamheid in mijn jeugd
Snak ik daarom, nu zo naar kleur en een klein beetje vreugd?
Ik sta nu nog steeds alleen aan de kant
Wanneer pakt iemand uit troost of bemoediging eens mijn hand?
Waarom Heer? Waarom? Ik heb zoveel vragen?
Het doet zo’n pijn
Ik wilde zo graag net als alle andere vrouwen mogen zijn.
Ik snak intens naar iets dat mij doel en zin in het leven kan geven
Het leven voelt nog zo vaak zin en doelloos
Ik weet wel dat U een plan met mijn leven heeft
Maar ik zie het niet,
Ik zie geen toekomst
Ik zie nevels en mist en ik verlang naar wat helderheid en inzicht
Het voelt nog vaak zo donker en zwaar op mijn levensweg
En soms drijf ik door die zwaarte even bij U weg
Maar U haalt me steeds weer terug
U belet me om donkere gedachten en plannen uit te voeren
Een stukje liefde, een stukje warmte dat is waar ik verlang
Liefde en warmte dat is wat ik al jaren mis.
Heere, U hebt mij het leven gegeven
Waarom deed U dat?
Wat is Uw plan, Uw doel met mij en mijn leven?
Ik begrijp zoveel van wat er in dit leven gebeurt niet
Er is zoveel onrecht, pijn en verdriet
De wereld staat in brand
Er is zoveel ongelijkheid, zoveel onrecht
Maar wat ben ik U dankbaar, dat ik als ik niet meer weet hoe ik verder moet
Als het leven mij weer genadeloos de put in slaat, ik bij U kan en mag schuilen
U wilt mij dragen als ik niet meer weet hoe ik verder kan lopen
Ik weet dat ik naar U mag vluchten
Met al mijn zorgen, met al mijn vragen en met al mijn zuchten
U weet van de worsteling, de zoektocht naar wie ben ik nu eigenlijk diep vanbinnen
U weet van de vragen en de onrust in mijn hart?
Maar U kent ook mijn onzekerheid, mijn gemakzucht en de angst voor het onbekende
U weet van de faalangst en de hechtingspijn
Heer, U weet wat er in mijn leven allemaal is gebeurt
Hoe diep sommige littekens zijn
Dat ze af en toe nog tot bloedens toe openspringen
U weet van de zoektocht naar verbinding en relatie met mensen maar ook met U
U kent mijn fouten en onhebbelijkheden
En toch noemt U mij Uw kind
Heer ik zoek en snak naar meer van U in mijn leven
Maar ik ben ook bang dat ik U niet genoeg zal kunnen geven
Dat ik wat ik ook doe en probeer, ik geen kind van U zal kunnen zijn
En dat doet vanbinnen enorm veel pijn
Ik voel onzekerheid over hoe ik mijn hart aan U kan geven
Ik hoor dan termen als je openstellen, je overgeven en opnieuw geboren worden.
Maar hoe Heer, hoe doe ik dat dan?
Ik voel me dan zo onzeker, doe ik het wel goed?
Wijst U me af als ik het niet goed doe?
Verbreekt U ook het contact met mij als ik iets doe wat U teleurstelt?
Als ik niet ben wie zoals U wilt dat ik ben
Er wordt zo makkelijk gezegd leg je pijn, je verdriet maar bij de voet van het kruis. En laat het daar liggen neem het niet weer mee.
Maar Heere, hoe doe ik dat dan?
Hoe kan ik mijn worstelingen, mijn pijn, mijn verdriet, mijn gemis achterlaten?
Ik snap het gewoonweg niet?
Want ik kan dat niet, dit is mijn gevoel, mijn leven hoe kan ik daar niet meer aan denken?
Hoe kan dat me niet meer bezig houden?
Hoe kan ik dat loslaten?
Hoe doe ik dat dan?
Dat antwoord krijg ik nergens
En als ik het niet kan en doe, ben ik dan niet meer Uw kind?
Wijst U me dan af? Keert U mij dan de rug toe? Mag ik dan niet meer bij U horen?
Kom ik dan nooit bij U in Uw Hemel?
Heer ik wil graag schuilen onder Uw vleugels
Een stukje bescherming zoeken en vinden bij U
Ik wil me graag geliefd en gekoesterd voelen in Uw nabijheid
Eindelijk iets van warmte en veilig voelen
Blijf U hand, alstublieft naar mij uitsteken
Want zonder U kan ik niet leven
Ook al ben ik soms bang om die hand vast te pakken
Omdat ik het eng vind om er op te vertrouwen dat U Uw hand niet terugtrekt van mij
Zoals mensen in mijn leven al zo vaak hebben gedaan
Doorgrond mijn hart o God
Het staat toch echt voor U open
Kom er alsjeblieft in wonen.
Laat niet los wat U bent begonnen in mij.
Ook al voel en merk ik het misschien niet
Ook al doe ik het misschien helemaal verkeerd in mijn leven
Wilt U mij dan maar helpen om me geheel aan U te geven
Ook de stukjes van mijn leven die ik moeilijk vind om in Uw handen over te geven
Ook de behoefte aan controle en de angst om U te vertrouwen
Ook al vind ik het spannend en eng om mijn hart aan U te geven
En ben ik diep vanbinnen bang voor Uw afwijzing
Ook al stormt het nog zo vaak in mijn leven
En heb ik het gevoel dat het water me aan de lippen staat
Is de angst groot dat de duisternis in mij, het van U zal winnen
Laat me juist dan, zien en voelen dat U erbij bent
Ik weet dat U mijn Rots wilt zijn
Dat ik me aan U mag vast hechten
En dat U mij niet meer loslaat
Wilt U dat weten en dat vertrouwen van mijn hoofd, ook in mijn gevoelsleven bevestigen
Wilt U mij duidelijk maken wat Uw wil en weg is met mijn leven
U weet van mijn moeite en onzekerheid om U te vertrouwen
En ik weet echt wel, dat U anders bent dan mensen
Dat maakt de angst en onzekerheid niet minder
Mijn gevoel durft niet goed te luisteren naar mijn verstand
Want mijn gevoel is al zo vaak beschadigd en teleurgesteld
Wilt U mij helpen dit veranderen
Want ik weet dat U dat kunt en wilt
Help mij om de wonden uit het verleden te laten genezen
Wilt U de juiste mensen daarvoor op mijn weg brengen net als dat U dat de afgelopen jaren hebt gedaan.
Laat me groeien en bloeien tot eer van U
Maak mij tot een instrument in Uw hand
Ook om anderen te bereiken
Dat ik op mijn eigen plekje
Een lichtje voor de ander mag zijn
Ik dank U Heere voor wie U bent en wat U mij geeft
Geen opmerkingen:
Een reactie posten