Wil je mij echt kennen? Wil jij weten wie ik ben? Wil jij de echtte Ina leren kennen, niet de Ina die ik vaak aan de wereld laat zien. Mag ik met jou mijn diepste dromen en verlangens delen? Mag ik jou vertellen van mijn angst onzekerheid en pijn? Wil jij dat horen? Wil jij weten wat er speelt bij mij vanbinnen? Zoals ik graag wil weten wie jij bent, wat jouw diepste dromen en verlangens zijn. Wie jij diep vanbinnen bent. Wat jouw pijn en verdriet is. Kunnen we met elkaar praten zonder de maskers van schone schijn. Kunnen en durven we onze harten te openen en te delen met elkaar? Mag ik in jouw hart kijken zoals jij in het mijne? Of durf je dat niet? Staat je eigen angst, je status of je functie je in de weg?
Ik wil mezelf echt laten kennen, maar tegelijkertijd vind ik dat heel moeilijk en spannend. De angst voor afwijzing, de angst om gekwetst en de angst om niet begrepen te worden is zo groot. Afgelopen zomer maakte ik een van mijn diepste verlangens kenbaar bij een vriendin. Dat leverde mij een afwijzing op die ik niet had zien aankomen De vriendschap werd verbroken. Ik kreeg het gevoel dat het delen van mijn hart niet gewaardeerd werd. Zij wilde mijn hart niet kennen, zij wilde niet echt weten welke verlangens, wensen en dromen ik had. Zij had het gevoel dat ze mijn wensen moest vervullen en dat hoefde helemaal niet. Ik wilde voor het eerst in mijn leven uiten waar ik van droomde, wat mijn grote verlangen was. En het is niet zo dat als ik iets graag wil dat moet gebeuren. Maar ik wil het wel kenbaar mogen maken, het mogen, kunnen en durven delen. Ik wil graag dat er ruimte is om er over praten.
Jarenlang heb ik gezwegen over wat ik wilde, over wat ik nodig had of waar ik naar verlangde. Ik deed wat ik dacht dat de ander van mij verlangde, ik paste me aan, ik pleasde als geen ander. Ik verstopte mezelf compleet, ik raakte mezelf kwijt in het aanpassen aan en voor de ander. Een eigen mening durfde ik niet te geven, bang voor afwijzing was ik.
Nu wil ik niet meer zwijgen. Maar vraag ik me wel af wil jij mij kennen? Mag ik mezelf zijn bij jou? En durf jij jezelf te zijn bij mij? Ik wil mijn hart delen met jou. Maar alleen als jij mij ook echt wil leren kennen. Wil je luisteren zonder dat jehet gevoel hebt dat je met een oplossingen amoet komen? Wil je interesse tonen in wie ik ben? Wil jij echt weten wie de echtte Ina is? Wil jij de moeite nemen om mij te leren kennen? Als jij die moeite wil doen, dan kan ik mezelf echt laten kennen aan je. Dan kan ik heel open en kwetsbaar zijn. En dan hoop ik dat jij dat ook kunt, durft en wilt naar mij toe. Want ik wil jouw hart leren kennen! Ik wil zo graag jou echt leren kennen, weten wat jouw dromen en wensen zijn, weten wat jouw angst of verdriet is. Ik wil er als (mede) gelovige, als medemens voor je zijn. Maar laat mij dan alsjeblieft ook binnen bij jou.
Kent God mij? Ja Hij kent mij dieper en beter dan wie dan ook. En toch, toch is er de angst dat juist Hij door dat Hij mij zo goed kent, mij niet wil. Mij niet goed genoeg vindt. De angst dat Hij net als in het verleden door mensen al zo vaak gebeurd is me zal afwijzen, mij niet zal willen als Zijn kind. En met mijn hoofd weet ik wel dat ik daar niet bang voor hoef te zijn. Met mijn hoofd geloof ik dat wel. Maar mijn hart is bang! En ik kan die angst niet uitzetten. Ik heb geen knop die ik kan omdraaien.
Ken ik God? Ja en nee. Ik weet het een en ander van hem door de bijbel. Ik ken God maar ik wil nog zoveel meer van Hem leren kennen. Ik wil Hem leren kennen als vriend, ik wil weten wie was Jezus als mens. Ik wil hem leren kennen als vertrouweling. Ik wil graag dichter bij Hem komen. Maar niet op de manier van de gebaande wegen. Ik doe het graag anders, ik wil, nie moet het voelen! Ik wil Hem leren kennen door zijn schepping, door de mensen die Hij op mijn pad brengt. Ik wil hem ontmoeten van hart tot hart. Ik wil mijn hart voor Hem openen en vragen of Hij het tot de Zijne wil maken. Ik wil me als een kind aan Hem vastklampen en vragen mij nooit in de steek te laten. Ik wil Hem vragen om mij de liefde te geven waar ik mijn hele leven al naar snak. Maar het liefste zou ik bij Hem willen zijn in Zijn hemel, genieten van Zijn aanwezigheid.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten