zaterdag 12 juni 2021

Doodgaan aan een gebrek aan liefde

Een paar weken geleden maakt de psycholoog de opmerking dat een kind dood kan gaan aan een gebrek aan liefde. Ik weet waarom hij het zei, maar die opmerking kwam bij mij best hard binnen. Die opmerking bleef de week erna door mijn hoofd spoken. Kan je doodgaan aan een gebrek aan liefde? Dan is liefde krijgen dus net zo belangrijk als voeding krijgen. Ik heb de week erna het er met de psycholoog weer over gehad. Zowel wat die opmerking losmaakt vanbinnen als dat ik het best een heftige opmerking vind. Hij vertelde dat er in de vijftiger jaren van de vorige eeuw een onderzoek is gedaan bij apen. Om te kijken of moederliefde net zo belangrijk was als voeding. Er werden 2 surrogaat/nep moeders gemaakt. De ene een ijzeren geraamte met een warm en zacht velletje erover en de andere een soort ijzeren geraamte en meer niet. Uit dat onderzoek bleek wel dat voeding alleen niet voldoende was. De aapjes die geen moederliefde kregen, alleen maar voeding van een ijzerdraad moeder gingen dood. Nog steeds spookt dit door mijn hoofd, van een gebrek aan liefde kan je doodgaan! Wat raakt dit aan een diepe pijn. En tegelijkertijd voelt het als een erkenning van de lege en pijnlijke pelk vanbinnen.

Maar hoe kan ik het dan toch hebben overleefd? Waarom heb ik het overleefd? Was er dan toch Iemand die mij in bescherming nam, was er dan toch iemand die zorgde dat ik niet doodging? Was het God die mij al die jaren heeft beschermd? Die mij levend door deze emotionele verwaarlozing heeft gebracht? Ik vind het zo moeilijk! Als Hij er bij was, waarom heeft Hij dan niet ingegrepen? Waarom? Ik weet niet of ik dankbaar moet zijn dat ik mijn jeugd heb overleefd. Het voelt zo ongelofelijk leeg vanbinnen.  

Wel begrijp ik mijn hechtingsprobleem weer een beetje beter. Snap ik met mijn hoofd waarom ik altijd naar antwoorden, naar liefde en naar houvast buiten mezelf zoek. Begrijp ik nu beter het gat van emotionele leegte vanbinnen. Maar wat een pijn zit hier achter. Wat gaat dit gemis ongelofelijk diep! Ik wou dat ik het anderen kon laten voelen. 

                     

Geen opmerkingen:

Een reactie posten