Samen bidden

Een aantal weken geleden was ik met de psycholoog in gesprek over geliefd zijn, het gemis er van in mijn jeugd, de pijn die dat nog doet, over mijn twijfels, onzekerheden en angsten Een mooi maar pittig gesprek over liefde en geliefd zijn. Hij vroeg of ik ooit de pijn en het gemis uit mijn jeugd in gebed bij God had gebracht. Ik zei nee dat heb ik nooit, ik ben het niet gewend om dat te doen. Ik heb nooit zo leren bidden. En zei ik, waarom zou ik dat doen? Hij weet toch alles van mijn leven? Hij weet toch hoe mijn jeugd was? De psycholoog zei als je het met God deelt kan Hij er op reageren. Hij stelde voor om samen in gebed te gaan en het God voor te leggen. Op dat moment was er geen tijd meer voor maar we zouden het de week er na doen. Ik zou te voorbereiding thuis wat op papier zetten. Het samen bidden is nog best nieuw en ongewoon voor mij, ik heb dat nooit geleerd 

Afgelopen donderdag hebben we samen gebeden, heb ik alle pijn uit mijn jeugd in gebed bij God gebracht. Wat voelde dit onwennig, vreemd en nieuw aan.  Het was een pijnlijk en emotioneel gebed. Na afloop vroeg de psycholoog of ik ook iets hoorde van God? Of God iets tegen mij zei? Ik gaf aan dat ik dit lastig vond, hoe weet ik of het de stem van God is en niet mijn eigen ingeving? Mijn eigen stem, mijn eigen wens om die woorden te horen? Ik wilde niet oneerbieding zijn door woorden of ingevingen aan God toe te dichten die niet van Hem maar van mij kwamen. Goed zei de psycholoog dan vraag ik het anders. 

Als je nu terug denkt aan wat wenet hebben gedaan en je denkt dan aan God welk beeld komt er in je op? Na even nadenken zei ik, die van kleine zwaantjes op de rug van een grote zwaan. Hij zei dat is geen typisch Ina beeld of wel? Nee dat is het niet. Zou het kunnen zijn zei hij dat God je hier iets mee wil zeggen, iets duidelijk wil maken?     

 

Toen ik na het gesprek in de auto naar huis reed, ging ik ongemerkt verder bidden/praten met God over mijn verleden. Over de pijn, het gemis en het verdriet. En ergens in de afgelopen dagen is er een soort rust vanbinnen gekomen. Een nieuw ander gevoel. Nee de pijn, het gemis en alle andere gevoelens en emoties rond mijnjeugd zijn niet weg. Maar het voelt wel als of ik er minder alleen voor sta dan ik heb gedacht. Ik mag als een jong zwaantje, als het nodig is schuilen onder Zijn vleugels. Hij wil mij beschermen, heeft mij altijd beschermd zelf voor de dood door een gebrek aan liefde. Zo bijzonder hoe Hij bezig is met mij en Zijn aanwezigheid kenbaar maakt in mijn leven. Vanmorgen kwam dit op facebook langs. 

Ik verberg je onder Mijn vleugels. 
Voor al je zorgen ben je veilig bij Mij geborgen.

Ik ben voor jou een Schuilplaats.
Schuil bij Mij voor alles waar jij mee zit…
Ik ken toch je verdriet?
Ik weet toch wanneer het jou allemaal te veel wordt?
Ik zie je onmacht en strijd.
Ik weet welke gedachten je beangstigen.
Ik begrijp je volkomen. Met al je wegen ben Ik vertrouwd.
Nodig Mij maar uit om in jouw strijd en moeite te komen en heel dicht bij je te zijn.

Neem je toevlucht onder Mijn vleugels.
Kom, richt je oog op Mij,
Zie hoe Ik met open armen voor je klaar sta.
Schuil in Mijn sterke Vaderarmen.
Ik druk je dicht tegen Mij aan.
Bij Mij ben je veilig. Mijn beschermende aanwezigheid is als een muur om je heen.

Jouw leven gaat Mij aan het hart,
Ik leg Mijn zegenende handen op jou.

Alleen in Mijn kalmerende aanwezigheid vind je ziel een weldadige rust. Mijn liefdevolle woorden vertroosten jou.
Ik vul je hart met Mijn vrede, zodat al je onvrede wegvloeit,
En je voldaan kunt rusten aan Mijn Vaderhart.

Bij Mij vind je hulp en ondersteuning.
Waar je ook doorheen gaan, wat er ook in je leven gebeurt, welke strijd er ook is: Ik ben bij jou! Ik heb alles in Mijn hand. Ik strijd voor jou, jij mag stil afwachten wat Ik zal doen in je leven.

Geloof dat er een weg vooruit is,
Ook al kun je die weg nog niet zien.
Ik heb je lief, en geef je altijd een nieuw perspectief.
Als je het van Mij verwacht, ontvang je nieuwe hoop en kracht.

Mijn vriendelijke woorden tillen je op en geven je geloof vleugels,
Zodat je kunt uitvliegen boven je omstandigheden,
En met Mijn ogen kunt zien welke mooie plannen Ik voor je heb.
Ik beloof jou een hoopvolle toekomst.
Ik zal in elke situatie van je leven altijd Mijn liefde tonen en jou Mijn krachtige hulp geven.

Jij bent Mijn geliefde kind, Ik hou oneindig veel van jou!

Dit kan geen toeval zijn, Wat wil God me toch allemaal duidelijk maken. Ik wilde dat ik een betere een snellere leerling was dat ik het beter zou begrijpen. Dat ik alle meteen zou geloven en zou kunnen aanvaarden. Het is zo’n strijd! Ik ben zo bang dat ik het niet goed doe, bang dat ik Hem teleurstel met als gevolg dat Hij niet anders kan dan me afwijzen. Ooksit deel van mijn leven is nog steeds werk in uitvoering!