Vakantietijd

Het is weer vakantietijd, een tijd die ik al een aantal jaren steeds lastig vind. De afgelopen jaren had ik het er moeilijker mee als dit jaar. Maar toch blijft het een moeilijke periode in het jaar. Iedereen gaat weg en vaak overlappen vakanties elkaar. Dat vind ik lastig, de weken dat iedereen tegelijkertijd weg is. Dat voelt niet fijn, dan voel ik me onzeker, onrustig en bang. Mijn psycholoog die 3 weken vrij is, een broer die een week naar Duitsland gaat en een tante (surrogaat moeder) die samen met een vriendin op de bonnefooi naar Italië gaat met de auto. En ik weet er zijn genoeg mensen in mijn omgeving bij wie ik terecht kan, waar ik zomaar even een kop koffie kan drinken en toch voelt het niet fijn.

In de afgelopen dagen heb ik daar over lopen nadenken, wat maakt nu dat ik deze tijd zo moeilijk vind? Gun ik de mensen die me lief en dierbaar zijn hun vakantie niet? Ben ik jaloers op wat andere wel kunnen en ik niet kan? Heb ik ook behoefte om er op uit te gaan? Nee, pas vanmorgen vroeg viel het puzzelstukje op zijn plek. Ook hier uit zich iets van mijn hechtingsprobleem. De mensen van wie ik hou, die ik vertrouw zijn even uit beeld ze hebben een aantal weken vrij of gaan naar het buitenland op vakantie. En het besef dat ik ze in die tijd niet kan zien of spreken als ik daar behoefte aan heb voelt niet fijn. Wie weet komen ze niet terug, misschien is het vakantieland beter, mooier en fijner als Nederland. Misschien beseffen ze in die weken wel dat ze mij niet zo leuk meer vinden en het contact willen beëindigen of in het uiterste geval gaan ze dood en laten ze me op die manier in de steek. Ik heb een band met deze mensen, ik heb me aan ze gehecht en hechten doet pijn, want dan kan ik in de steek gelaten worden. Ik besef steeds beter heoveel angels mijn hechtingsprobleem heeft.

Ik ben in deze vakantieweken een stukje controle, een stukje houvast en een stuk veiligheid kwijt. Ik moet er op vertrouwen dat ze terug komen. En vertrouwen is eng, vertrouwen vind ik moeilijk. Maar ik weet ik ben niet alleen in deze weken. Hij is bij mij! HIj gaat nooit op vakantie en is altijd bereikbaar!

Ik heb er dit jaar minder moeite mee omdat ik genoeg afleiding heb door bezig te zijn met ‘Uit liefde gemaakt’. En ik heb van mijn psycholoog huiswerk mee gekregen, ik mag me de komende weken gaan verdiepen in 1 Korinthe 13. Daar mag ik op een creatieve manier uiting aangeven. Ik ga naast er over nadenken en er over lezen, er ook een creatief dagboek over maken. Dit huiswerk voelt bijzonder aan. Om zo bezig te zijn met dit thema in deze periode is goed, het geeft me hopelijk nieuwe inzichten en de kracht om deze weken op een goede manier door te komen.