Het kinderlied als klei in de hand van de pottenbakker van Elly en Rikkert (https://www.youtube.com/watch?v=JFFDnFPvVGk) heeft me geraakt vanaf het eerste moment dat ik het hoorde. Ik hoorde het voor het eerst toen ik een jaar of 20 was en zondagschool leiding was. En het raakte me, hoe zou het zijn, hoe zou het voelen als God zo met je bezig zou zijn. Ergens raakte het aan een verlangen heel diep vanbinnen. Een verlangen waar ik toen nog geen woorden aan kon geven. Maar, waar ik nu van weet dat het een intens verlangen naar verbondenheid, intimiteit, liefde en geborgenheid is.
De afgelopen jaren voelde ik me vaak als klei. Ik voelde hoe God met mij bezig was. Hoe Hij hoe pijnlijk ook de omstandigheden waren, Hij gebruikte ze om mij te kneedde. Hij vormt mij naar de Ina die Hij voor ogen had toen hij mij n mijn moeders buik liet groeien. Ik ben veranderd, ik ben gegroeid, ik ben (mentaal) sterker geworden. Hij heeft in mij verborgen talenten wakker gemaakt, talenten en gaven die ik niet kende van mezelf. Hij heeft mij tot leven gebracht. Hij heeft mij een onderdeel gemaakt van een groter geheel. Ik mag op mijn manier een beetje verdekt iets van Hem uitdragen, Zijn liefde doorgeven. In het afgelopen jaar kwam in de kerk een paar keer dit lied https://youtu.be/AB__iYMC2yA voorbij, een volwassen versie van het lied van Elly en Rikkert. En elke keer als we dat lied zingen. Raakt het me diep vanbinnen. En besef ik dat ik dankbaar ben dat God mijn leven aan het kneden en vormgeven is.
Maar het kneden en vormen voelt ook heel dubbel. Want aan de ene kant geloof ik meer en sterker als ooit tevoren. Voel ik Zijn aanwezigheid in mijn leven. Voel, zie en ervaar ik hoe Hij mijn leven vorm, inhoud en zin geeft. En ben ik benieuwd wat Hij nog meer voor mij in gedachten heeft. Ben ik benieuwd wat Hij met mijn leven wil gaan doen. Aan de andere kant is er ook nog de onzekerheid in mijn geloof. Verlang ik nog steeds naar meer verbondenheid, intimiteit, liefde en geborgenheid zowel in mijn relatie met Hem, als in het contact met mensen. En door de groei en verandering in mijn geloofsleven, verlang ik er ook meer en meer naar, om eindelijk bij Hem te mogen zijn. En mag Hij mijn leven wel naar het einde gaan kneden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten