De natuur

Wat is het mooi om te zien hoe alles weer uitloopt buiten in de natuur. Onze hemelse schilder is weer bezig om met Zijn kleurenpallet een prachtig schilderij te maken. De bloembollen bloeien weelderig, de bomen met bloesem staan in volle glorie te pronken met hun pracht. Het gras in de weilanden kleurt weer fris groen. De dieren krijgen kleintjes en de vogels zijn aan het broeden op hun eieren. Langzaam komt de natuur weer tot leven, we genieten van de zon met een kop koffie in de tuin. En luisteren naar het gezang van vogels. Wat voelt het dan tegenstrijdig om te beseffen dat niet zo heel ver hier vandaan een oorlog woedt. Mensen niet kunnen genieten van de zon, maar schuilen onder de grond of op de vlucht zijn voor het wapen gekletter. Waar man tegen man gevochten wordt om in vrijheid te kunnen leven. Is God daar dan niet? Ja ook daar is God, Hij heeft ons een eigen wil gegeven en die gebruiken wij vaak met verkeerde daden. Maar God laat dit land in oorlog niet in de steek, Hij doet ook daar dingen die niet te verklaren zijn. Maar we horen en zien het niet. Maar God is bij al die mensen op de vlucht, bij al die mensen die hier veilig in Nederland aankomen.

Hij bracht ze hier zodat wij ze met een warm hart en open handen mogen ontvangen. Hier mogen ze in Zijn ontluikende schepping schuilen, helen en herstellen van hun oorlogstrauma. Hier is geen wapengekletter, maar zijn er fluitende vogels. Hier zijn geen boze en harde stemmen die zeggen wegwezen, hier zijn (hopelijk) liefdevolle stemmen die zeggen kom maar bij ons, hier ben je veilig, hier mag je schuilen. Samen mogen we delen in Zijn liefde, samen mogen we genieten van Zijn schepping. Samen proberen te leven naar Zijn eer!