Delen met God

Vorige week kwam in het gesprek met de psycholoog ter sprake dat ik me best onzeker voel in relatie met God. Zal hij mij niet afwijzen zoals al zoveel mensen in mijn leven hebben gedaan? Geloof ik wel goed genoeg? Wil Hij mij wel? En meer van dit soort onzekerheden, angsten en twijfels. Hij vroeg heb je dit al met God besproken? Heb je dit wel eens in gebed gedeeld met Hem? Ga dat eens proberen de komende tijd, deel met Hem wat je voelt, wat je bang en onzeker maakt. Wat ben ik dankbaar dat ook mijn geloofsleven een plakje mag hebben in de hulpverlening, dat er tijd en ruimte is om over te praten, zonder oordelen, zonder reacties als dat is niet nodig. Het luisteren en het begrip doet al zoveel goeds. Afgelopen zondagochtend ging ik met enige tegenzin naar de kerk, de dominee stond me eigenlijk niet aan. Maar zij ik tegen mezelf je gaat niet voor de dominee naar de kerk en je krijgt altijd wel iets mee wat je mooi vindt. Begon de dominee te preken over Johannes 6 vers 37 alles wat de Vader Mij geeft, zal tot Mij komen; en wie tot Mij komt, zal Ik beslist niet uitwerpen. Dat God ons nooit zal afwijzen…… Wouw slik die kwam binnen. Dit is geen toeval! Dit is weer zo’n moment dat ik merk God laat me niet in de steek. Ook met mijn angsten, vragen en onzekerheden ben ik welkom. Niet dat de angst en onzekerheid nu weg zijn, maar het mag er blijkbaar ook een soort van gewoon zijn.