Geloof en vragen

Wat vind ik het bijzonder om te merken hoe God voor mij zorgt. Gisteren met opstaan merkte ik al dat het zwaar en donker voelde. Ik maakte me al op voor een moeilijke dag. Aan het einde van de ochtend kreeg ik een appje van een oudere vrijwilliger van 'Uit liefde gemaakt'. Ze had een bestelling voor een klant af en of ik die kwam ophalen. Ze was met het pakje wat ze had gebreid bij een andere oudere vrijwilliger. Ik ben het gaan ophalen, en de dames hebben me met hun verhalen uit het zware en donkere gevoel gehaald. Ik geloof dat God dit geregeld heeft. Ik voel en zie hier zijn zorgende hand in.

Maar waarom heb ik dan nog zoveel vragen en onzekerheden in mijn geloof? Waarom dan de angst en twijfel of ik het wel goed geloof. Is mijn geloof goed in de ogen van God? Is het goed genoeg om straks bij Hem te mogen komen? Hoe weet ik dat? Want als mijn geloof niet goed genoeg is, wil God dan niet mijn Vader zijn? Wijst Hij mij dan af? Laat Hij me in de steek? Wanneer en hoe weet ik of het goed is zoals ik geloof? Hoe kan ik mezelf overtuigen dat ik echt Gods geliefde dochter ben? Hoe kan ik gaan geloven dat God mij oke vindt? Dat Hij van mij houdt zoals ik ben. Wanneer en hoe weet ik of het goed is zoals ik geloof? Hoe kom ik aan meer zekerheid en rust in mijn geloof?  

Zomaar wat vragen die me op de achtergrond en vaak op de voorgrond bezig houden. Ik weet ook wel dat deze angst en onzekerheid te maken hebben met mijn hechtingsproblemen. Ik weet alleen niet wat ik er mee moet en kan doen. Het is niet iets wat je zomaar in een gesprek op tafel legt. Dan moet er een klik en inlevingsvermogen zijn. Het staat op mijn lijstje voor de psycholoog maar daar staat nog zoveel meer op. Dat uurtje in de week is zo snel om.