Ik wil het goed doen, zomaar een zinnetje wat ik vanavond hoorde op tv. Een zinnetje wat jarenlang een rol speelde in mijn leven en misschien nog wel steeds een rol speelt. Zomaar een zinnetje op tv en het trekt een blik aan gevoelens en gedachten los.
Als klein meisje was het zinnetje; ik wil het goed doen. Want als ik het lief genoeg ben dan krijg ik misschien liefde en aandacht van mijn ouders. Ik wil het goed doen, dan is de juf aardiger voor mij. Ik wil het goed doen, dan mag ik misschien weer naar een gewone school. Ik wil het goed doen, dan wordt ik misschien weer voor vol aangezien. Ik wil het goed doen dan, wordt alles anders.
Dat zinnetje werd anders tijdens mijn pubertijd. Toen werd het;
En nog steeds is dat zinnetje; ik moet… ergens stiekem verborgen aanwezig in mijn leven. Ik moet het goed doen, anders wijst God me misschien wel af. Ik moet het goed doen, anders ben ik geen goede christen. Ik moet het goed doen, anders word ik nooit voor vol aangezien. Ik moet het goed doen, om mezelf en anderen te bewijzen dat er niets mis is met mij. Ik moet het goed doen, anders stel ik mensen teleur. En als ik mensen teleurstel is de kans er dat ze me afwijzen en uit hun leven weren. Ik moet… ik wist niet dat ik nog zo in de ban was van dat zinnetje…
Waneer ben ik eindelijke eens goed genoeg zijn voor mezelf?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten