Achtendertig jaar geleden

Achtendertig jaar geleden
Ben jij mijn leven uit gereden
Ik fietste naar school die dag
Het was een gewone donderdag
Ik deed gewoon die dag mijn eigen ding
Ondertussen kwam jij op je brommer, met een auto in botsing
Jij overleefde die botsing niet
En ons leven stond ineens bol van verdriet
Ik zie nog hoe buurvrouw Hanne me voor hun huis opwachtte
En met een glas cola probeerde de klap te verzachtte
Ik wilde toen nog maar 1 ding en dat was mama zien
Ik was toen jij overleed, nog niet eens dertien
Ik zie mama nog aan tafel zitten met haar hoofd gebogen
Toen was mijn stille hoop dat de buurvrouw zich had vergist, meteen vervlogen
Ik wist meteen, het is echt waar
Dat gevoel was zo naar
Ik hoorde toen hoe jij door een ongeluk was overleden
Met 1 klap, was het leven uit jou weggegleden
Net voor kerst in 1985 stonden wij voor een open graf
Van kerst maar ook van mijn leven was daarna, de glans wel af
Ik moest daarna van de volwassenen om mij heen vooral sterk en flink zijn
Want mama had zoveel verdriet en pijn
Mijn gevoelens en verlangens waren blijkbaar overbodig

Want mama had mij nodig
Het doet zeer dat ik jou nooit echt bewust heb gekend
Jij was mijn vader, maar tegelijkertijd ben je een onbekende vent
Na jouw overlijden, werd niet meer over jou gepraat, werd jouw naam niet meer genoemd

Moeilijke gevoelens werden stilzwijgend verbloemd
Ik werd de gehoorzame en zorgzame dochter dat was een feit
Maar ik raakte in de jaren daarna wel steeds meer mezelf kwijt
De zorg voor mama kwam in mijn leven centraal te staan
Tot ik elf jaar geleden niet meer wist hoe ik verder moest gaan
Toen ben ik eindelijk gaan vragen om hulp
De laatste jaren kruip ik eindelijk uit mijn schulp
Eindelijk mochten mijn gevoelens er zijn
Was er ruimte om eindelijk te praten over mijn gemis en pijn
Papa ik hoop niet dat je het me kwalijk neemt dat ik ben gaan luisteren naar andere adviezen
En toen eindelijk voor mezelf ben gaan kiezen
Ik mag, kan en durf nu eindelijk mezelf te zijn
Er is nu oog en oor voor mijn verdriet, moeite en pijn
Vandaag wil ik even bij jouw sterven stilstaan
En ben ik dankbaar dat ik op nieuw ingeslagen wegen kan verder gaan!