Geloofs zaadjes

Afgelopen week een mooi gesprek gehad over mijn blog van een paar weken geleden, over geloof en vragen. Wat is het fijn om zo open zonder remmingen of angst om iets verkeerds te zeggen te kunnen praten. Wat raakt het me als er dan zo treffend wordt gezegd dat ik mijn (negatieve) zelfbeeld, spiegel aan Gods beeld van mij. Wat zet die opmerking me aan het denken. Wat is het mooi als je dan heel liefdevol antwoorden krijgt die je niet voorkauwen wat je moet denken, of wat goed of fout is. Een antwoord op mijn worsteling/vragen was, als het zaad is gezaaid en het komt op wanneer de tijd rijp is. Lees eens de gelijkenis van het mosterdzaad, kijk eens wat je daar voor jezelf kan uithalen. Toen ik aan het einde van ons gesprek aangaf dat ik nog niet van mijn vragen/worsteling af was zei hij, dat komt wel. Het gesprek smaakte zo naar meer, juist door de veiligheid en de vrijheid om open te kunnen praten. Ergens geeft het rust om te horen en te weten dat Het zaad in mij gezaaid is en dat het wel opkomt, ook al ben ik bang en onzeker of het goed genoeg is. Een gesprek wat zeker smaakt naar meer.