Afwijzing

Wat zit de pijn uit het verleden diep in mij verankerd en wat kan het zomaar onverwacht weer heel hard toeslaan in het hier en nu. De afgelopen weken is er veel gebeurt wat me bezig houd, pittige gesprekken met de psycholoog en andere gebeurtenissen die mijn gevoelswereld uit balans hebben gebracht. Waardoor ik al een tijd niet goed in mijn vel zit en heel moe ben.

Deze week kwam daar een meningsverschil bij met iemand die dicht bij mij staat. Ik dacht dat we aardig wat van elkaar konden hebben. Maar van de week botsten we, ik gaf aan met haar te willen praten over deze botsing. Dat wilde ze niet, er was volgens haar niets om over te praten. Die reactie had ik niet zien aankomen, ik dacht dat we vrienden waren, dan moet er toch te praten zijn? Dan mogen we toch verschillen van mening en inzicht? En dan moeten we toch een manier kunnen vinden om weer tot elkaar te komen. Haar weigering om met mij te praten doet me heel veel pijn.

Ik merk dat nu er een dag voorbij is dat de pijn en het verdriet harder en op een diepere laag vanbinnen voelbaar zijn. Ik ontdekte gisteravond dat het weer voelde als een afwijzing. De zoveelste afwijzing in mijn leven. Zomaar aan de kant gezet. Weer iemand die niet de moeite wil nemen om met mij te praten. Weer iemand die niet naar mij wil luisteren. Weer is er geen ruimte voor mijn gevoelens, weer mag ik niet voor mezelf opkomen. Ik voel me aan de kant gezet. Die pijn is zo intens en wat rakelt dit weer veel oude en pijnlijke gevoelens op. Er zitten krassen op een mooie vriendschap, krassen die niet zomaar zullen verdwijen. Daarvoor zitten de krassen te diep en raken ze te veel aan oude pijn.

Ik merk dat de pijn diep vanbinnen zit, de tranen lopen zomaar over mijn wangen. Die pijn van afwijzing wat is dat toch een heftige pijn. Wat gaat die pijn intens diep. Of deze relatie nog te herstellen is weet ik niet. Er is een stuk vertrouwen en veiligheid weg en ik weet niet of dat weer terug kan komen. Haar reactie, nee ik wil niet met je praten kwam heel hard aan. Durf ik haar weer te vertrouwen? Durf ik haar weer in mijn gevoelswereld toe te laten? Mijn gedachten zijn nu nee, voor nu is de deur dicht. Als we die deur weer open willen laten gaan, dan zullen we beide heel wat stappen moeten maken. Mijn vertrouwen en gevoel van veiligheid in dit contact is niet zomaar weer hersteld.