Ik ben boos, verdrietig en teleurgesteld!

Zaterdagavond werd er door de minister president weer een lockdown afgekondigd, Nederland moest weer op slot voor corona. Winkels theaters alles moest zijn deuren sluiten, het aantal gasten in huis moet je beperken tot 2 is het advies. Niet leuk, maar daar kan ik mee leven. Supermarkten, drogisten en nog wat winkels mogen openblijven want die zijn noodzakelijk. 

Zaterdagavond kwam er vanuit de kerk al een bericht dat ze dingen kijken wat de PKN zou adviseren wat te doen met de kerkdiensten. Want de minister vindt die niet noodzakelijk om fysiek bij te wonen het kan wel online. Ik dacht we schalen weer af naar 100 of 50 mensen in de dienst als maximum, misschien zelfs niet meer zingen. Oke niet leuk, maar dan mag/kan ik in ieder geval nog naar de kerk. Gisteren kwam er weer bericht van de kerk, het advies van de PKN is de kerk dicht geen fysieke diensten met kerkgangers. Bam die had ik niet verwacht, die had ik niet zien aankomen en die komt heel hard binnen. 

Ik ben boos, verdrietig en teleurgesteld. Was er geen andere optie? Snappen de mensen van de PKN dan niet dat een kerkdienst (voor mijn ieder geval wel) net zo noodzakelijk is als een bezoek aan de supermarkt. Ik vind het zo triest dat de kerkenraad van mijn kerk heeft besloten om weer helemaal dicht te gaan. In mijn beleving wordt er te weinig rekening gehouden met de mensen die zoveel behoefte hebben aan een fysiek dienst. Een online dienst is niet hetzelfde, bij lange na niet. Ik mis dan de verbinding, het contact, ik wil (moet) op zondag naar het huis van mijn Vader. Niet thuis op schoot met een laptop en dan halverwege de dienst maar een spelletje gaan doen want ik ben afgeleid. Of even koffie halen want dat kan nu toch ook. Ik voel me zo boos, zo teleurgesteld in een kerk waar ik van hoopte dat ze het juist in deze donkere tijd zo belangrijk zouden vinden om toch Het Licht te laten branden. 

En ergens voelthet ook als opkomen voor God, voor Het Kind in de kribbe. En ik weet ik hoef dat niet te doen, dat kan Hij prima zelf. En toch wil ik het, moet ik het. Laten horen dat de sluiting van Zijn huis me aan het hart gaat. Dat ik het niet vind kunnen om als kerk nu helemaal dicht te gaan, terwijl er zoveel meer mag en kan als vorig jaar in de 1e lockdown. 

Enik begrijp het gewoon niet meer. Profesionele sport mag doorgaan, de bibliotheek is nu essentieel en is open maar de kerk is dicht…. Ik begrijp het gewoon niet. Ik heb een mail gestuurd naar de kerkenraad, ik kreeg als reactie terug dat er gaat over gepraat worden. Ach als ik dan kijk naar mijn eigen ervaring met de communicatie vanuit de kerkenraad dan krijg ik halverwege volgend jaar vast wel een keer antwoord. Maar daar gaat het me ook niet om, ik wil gewoon dat ze weten hoeveel pijn dit doet, hoeveel gemis dit geeft. Dat hun beslissing mij raakt en pijn doet!

Ik ben boos, verdrietig en teleurgesteld!