Jacobsladder

Jacob is onderweg en als de zon is ondergegaan, het licht is weg. Verder lopen is onverantwoord. Jakob kan niets anders doen dan daar ter plaatste overnachten. Het is midden in de woestijn en lantarenpalen zullen er niet geweest zijn. Dus het zal er stikdonker zijn geweest op de sterren na. Een bed met lakens en kussen kan hij wel vergeten, hij gaat in de koude buitenlucht onder de sterren slapen. Een steen als kussen onder zijn hoofd. Zal het bij Jacob vanbinnen ook donker zijn geweest? Hij die met hulp van zijn moeder, zijn vader had bedrogen? Hij die het eerst geboorterecht van zijn broer had gestolen? Hoe zou hij daar zijn gaan liggen wat zou er in zijn hoofd hebben gemaald? Zou hij hebben gedacht aan zijn oude vader die hij achter had gelaten met het besef dat hij bedrogen was door zijn zoon Jacob. Zou hij hebben gedacht aan de boosheid van Esau? Zou hij bang gewest zijn voor hoe het verder moest met zijn leven? Jacob valt in slaap en krijgt een bijzonder droom. Jacob droomt van een trap die tot in de Hemel reikt. Hij ziet engelen op en neer gaan van boven naar beneden. Zouden ze Gods liefde en vergeving meenemen naar beneden en zouden ze Jacobs schuldbelijdenis en verlangen naar vergeving weer meenemen naar boven? Ik weet het niet, het staat er niet. Jacob ziet ook God bij de ladder staan en de God van zijn voorvaderen begint tegen hem te praten. God keert hem niet de kast uit, geeft hem geen donderpreek van wat heb je gedaan. Nee God beloofd hem het land waar hij op ligt te slapen, God beloofd hem veel nakomelingen. Maar veel belangrijker en vele vele malen mooier God beloofd aan Jacob dat Hij altijd bij hem zal zijn, God zal hem beschermen waar hij ook heen gaat. God zal hem nooit alleen laten, die beloftes vind ik wel zo mooi. Als Jacob de volgende ochtend wakker wordt maakt hij een gedenksteen bij die plek en doet hij een belofte aan God.

Al jaren vind ik de Jacobslader in de lucht zo bijzonder. Gods licht in de duisternis. Dromen doe ik niet zo vaak, tenminste niet dat ik me ze herinner als ik wakker word. In mijn leven is het regelmatig heel donker en dan draait mijn hoofd op volle toeren. Dan kan ik intens verlangen naar die open hemel die Jacob zag. God voelt soms zo ver weg, ik kan Hem dan niet vinden. Maar dan is er weer Het Licht in mijn leven door een lied, of een tekst. En dan weet ik het weer Hij is er wel, Hij heeft mij weer gevonden ik was als een klein kind afgedwaald. Ik vraag me af hoe zou het geweest zijn om de engelen te zien op en neer gaan? Hoe zou het zijn geweest omdat God in dat geweldige licht te zien staan? Wat zou ik toch graag God tegen me horen praten, wat zou ik graag Gods liefdevolle stem tegen me horen zeggen Ik laat je nooit in de steek, Ik ben bij je, Ik zal je beschermen. En ik weet wel dat God me dit beloofd in Zijn woord, maar ik zou zo graag net als Jacob het Hem hardop tegen me horen zeggen. Ik zou zo graag even de warmte van Gods licht op mijn huid willen voelen. Zoals het licht wat door de donkere wolken heen straalt. Zo zou ik graag in Gods licht staan.