Grenzen aangeven

Grenzen aangeven en zeggen wat ik wil, wat ik nodig heb vind ik best moeilijk. Al heel jong heb ik geleerd om aan te voelen, te horen of van een gezicht te lezen wat de ander wil dat ik doe of zeg, wat de ander nodig heeft, of hoe ik het de ander het naar de zin kan maken. Dat ging en gaat vanzelf, stil staan bij wat ik wilde of nodig had deed ik eigenlijk niet. En het uiten of delen met de ander al helemaal niet. Ik was er om te dienen en dienstbaar te zijn, verder deed ik er niet toe.

Ik ben daar al een aantal jaren mee aan het werk, ik voel beter als ooit tevoren wanneer mensen over mijn grenzen gaan. Maar het zeggen blijf ik lastig vinden. Vooral als iemand op gevoelsniveau over een grens gaat of me op emotioneel gebied zeer doet. Dan trek ik me terug, letterlijk en figuurlijk. Ik hou meer afstand tot die ander en deel zeker niet snel meer wat er vanbinnen leeft. Mijn muurtjes gaan dan weer omhoog. Zeggen wat ik nodig heb, wat ik wil is zo moeilijk maar ik werk er aan, ik oefen, ik probeer dingen uit. En soms lukt het en soms niet. Zeggen wat ik wil of nodig heb is met praktische dingen makkelijker als met emotionele dingen. Ik vind het moeilijk om te vragen om een arm om me heen of om een luisterend oor. Ik vind het moeilijk om te zeggen dat soms verlang naar en behoefte heb aan een goed en diepgaand gesprek op zielsniveau. Er zin maar weinig mensen met wie ik kan praten op zielsniveau.

Opkomen voor mezelf is soms nog best moeilijk, vooral bij mensen die strek van karkater zijn en het allemaal zo goed weten. Waar ik van voel ze hebben hun mening en oordeel al klaar. Daar voel ik me onzeker bij, dan trek ik me dan terug en denk laat maar. Soms probeer ik het nog, maar meestal laat ik het erbij omdat ik weet en voel dat ze me niet begrijpen. Ik trek mijn grens dan zonder het te zeggen. De muren rond mijn ‘ik’ zijn dan weer omhoog.

Maar het woordje nee kan ik al makkelijker zeggen. Ik durf te zeggen dat ik iets niet wil of kan, zonder me schuldig of rot te voelen. Ik durf opdrachten voor ‘Uit liefde gemaakt’ af te slaan omdat we te druk zijn. En toch zit het in mijn bloed om het de ander naar de zin te maken. Ik wil graag de ander blij maken, ik vind het leuk en fijn om iets voor een ander te doen. De wereld wordt een beetje mooier als we dingen voor elkaar willen en kunnen doen, gewoon omdat je het kunt.