vrijdag 14 januari 2022

Veiligheid en veilige plek

Veiligheid is nooit vanzelfsprekend voor mij dan. Nee ik ben niet bang voor een overvaller, inbreker o.i.d. Maar een basisgevoel van veiligheid heb ik in mijn jeugd niet gehad. Niet thuis en niet op school, nee ik werd niet fysiek geslagen, wel emotioneel verwaarloosd en ik weet niet wat erger is. De littekens zijn er nog en daar leer ik mee om te gaan en te verweven in mijn leven. Ik ben nu volwassen en heb mijn eigen veilige plek, mijn woning. Ik heb mijn eigen veilige omgeving gecreëerd. Als iets of iemand niet veilig voelt heb ik nu geleerd ernaar te luisteren en hoe er mee om te gaan. 

En wat voelt het nu als inbreuk op die veiligheid, een invasie in mijn veilige plek nu er de hele dag mannen om de deur lopen. Mijn huis wordt door de woningbouw gerenoveerd en energie zuinig gemaakt. En ik ben daar blij mee, maar ik had niet veracht dat het zoveel emoties, angsten en onzekerheden vanbinnen zou losmaken. Want wat kolt en stormt het vanbinnen. En ze zijn deze week nog maar begonnen dit duurt nog een aantal weken. Ze zijn nu alleen nog maar buiten bezig wat doet dit met mij als ze binnen aan het werk gaan. Ik heb in huis al van alles opgeruimd wat ik niet wil dat vreemde ogen zien. Mijn veilige plek is niet zo veilig meer. Overal lopen mannen die naar binnen kijken, die wijzen en die roepen naar elkaar. De hele dag is er geluid en herrie om mij heen, mannen die lopen op steigers, mannen die met bouwmateriaal sjouwen of gooien. De radio van de werklui staat de hele tijd (hard) aan en mijn stilte, mijn rust en mijn veilige plek is weg. En dat vreet liters energie die ik niet heb.

Misschien vind je het wel aanstellen maar voor mijn voelsprieten is dit niet te doen. En ik ga me de komende tijd dan ook vluchten naar het huis van mijn broer. Naaimachine, laptop en andere hoognodige spullen mee en dan kan ik me daar overdag wel redden. Weg van deze onrust! Dit hou ik niet vol tot eind februari dat trek ik niet! 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten