Groei en groeipijn

De afgelopen tijd heb ik veel van mezelf gevraagd, veel te veel. En dat heb ik gemerkt en merk ik nog steeds, ik ben giga moe en de emoties zitten mede daardoor weer hoog. Het is zo moeilijk om de balans te vinden tussen willen en kunnen en om die balans vast te houden. In mijn hoofd kan ik veel meer dan ik fysiek en emotioneel kan. Het is soms zo onrustig en druk in mijn hoofd, ik kan mezelf zo ongelofelijk opjagen met ik moet dit en dat. Want als me dat niet lukt dan denken mensen vast.....  En opjagen van mezelf dat is zo stom en dom want dat houdt me dan weer uit mijn slaap. Ik wil niet onderdoen voor een ander, niet fysiek maar ook niet op een ander gebied. Mijn fysieke beperkingen zijn lastig te accepteren. Het is makkelijker om die pijn weg te stoppen en te negeren, al weet ik dat het niet eerlijk is naar mezelf toe.

Ik ben gestopt met de EMDR behandelingen omdat we niet meer verder konden. En die beslissing is oke! Ik kan niet goed onder woorden brengen wat de EMDR behandeling heeft gedaan, maar het heeft wel wat gedaan. Het was goed om met een paar keer met een collega van mijn eigen therapeut te praten. Zij kwam met bepaalde nieuwe inzichten waar ik met mijn eigen therapeut mee verder wil gaan. 

Als ik achterom kijk naar de afgelopen tijd ben ik verast door mijn eigen persoonlijke groei. Ik heb stappen gezet die ik nooit dacht te kunnen of zullen zetten. Op een volwassen manier heb ik begin dit jaar een vriendschapsrelatie beëindigt en ja het deed zeer. Ik heb het meerdere malen gevraagd om samen te praten, maar de ander staat niet open voor een gesprek over wat er is gebeurd en dan sluit ik de deur. En nu is dat oke, ik kan haar normaal begroeten en wat zij doet naar mij, dat is haar zaak. Ik ben intens dankbaar voor wat God mij heeft gegeven met ‘Uit liefde gemaakt’. Het is denk ik de levensinvulling die ik nodig had en tegelijkertijd is het een hele goede leerschool om verdere persoonlijke groei te ontwikkelen. En tegelijkertijd is het enorm leuk en genieten om samen met zoveel verschillende mensen iets goeds te doen voor een ander. 

Ik ben zo intens dankbaar dat ik Zijn zorgende hand mag zien in mijn leven, zo dankbaar dat Hij mij helpt om telkens nieuwe stappen te zetten naar meer licht en lucht in mijn leven. Al zijn er op geloofsgebied nog vragen, angsten en onzekerheden waar ik t.z.t. met mijn therapeut over wil praten. Er nog genoeg wat we samen willen oppakken en bespreken. Ik heb ooit gezegd ik stop pas als ik echt voel nu ben ik klaar, nu kan ik 'alleen' verder. En zo sta ik er nog in. Ik ben zo intens dankbaar dat mijn geloof een onderdeel mag en kan zijn van de hulpverlening. Niet zwaar of moeilijk, maar op een spontane, oprechtte soms speelse manier in de gesprekken verweven. Ik ben dankbaar dat ik een aantal vriendinnen heb die ik kan vertrouwen en waar ik terecht kan als ik mijn verhaal kwijt moet. Maar die ook mij vertrouwen en stukjes van hun leven met mij delen. Dat vind ik belangrijk, dat het delen van vreugde, verdriet en pijn van 2 kanten komt. Dan is er gelijkwaardigheid, dan heb ik echt een relatie met iemand. Dan is er diepgaand contact en is er verbinding en juist dat voelen van die verbinding heb ik nodig om me te kunnen en durven hechten aan mensen. Om een echtte en hechtte diepgaande relatie te hebben met elkaar. Verbonden door Liefde!