Ik heb nu een aantal jaren wekelijks gesprekken met een psycholoog, met de hulp van hem en God heb ik de afgelopen jaren heel wat stappen naar heling mogen zetten. En ik weet diep vanbinnen dat ik nog heel wat pijn en verdriet moet opruimen. Dat er jeugdtrauma’s diep verankerd in mij zitten. En ondanks dat ik dat weet en besef, vind ik dat ik sterker moet zijn. Vind ik dat ik de gesprekken en hulpverlening moet kunnen gaan afbouwen. Wil ik bewijzen aan mezelf en aan de buitenwereld dat ik iets kan, wil ik bewijzen hoe sterk ik ben geworden. Ik snap het niet van mezelf. Waarom zou ik het makkelijk kunnen accepteren als ik wekelijks medicijnen zou moeten in nemen voor mijn gezondheid. Maar vind ik het moeilijk om te accepteren dat ik het nodig heb om wekelijks met een psycholoog af te spreken. Waarom vind ik dat ik sterk moet zijn? Waarom wil ik mezelf anders voor doen dan ik ben? Het is zo’n strijd vanbinnen.Het voelt zo onrustig en ik word zo moe van mijn hoofd die nooit stil is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten