Dankbaar!

Wat ben ik dankbaar voor de lessen die ik in de afgelopen jaren heb geleerd. De lessen van God die mij elke keer weer inzicht geven in mezelf. Maar ook de lessen van de hulpverlening. En wat ben ik dankbaar als ik iets van die lessen kan en mag delen met anderen die het mentaal moeilijk hebben. Wat is het fijn om iets te kunnen en mogen beteken voor iemand die worstelt met zichzelf en het leven. Wat is het fijn om lichtpuntjes door te mogen geven. Om de ander te bemoedigen als het leven pijn doet, als mensen je pijn doen. En wat is het dan kostbaar als die ander mij dan ook echt ziet en mij weer bemoedigt als de rollen omgekeerd zijn en ik het moeilijk heb.

Wat is het bijzonder en wat ben ik intens dankbaar dat God mij de kracht en moed geeft om te delen wat ik heb geleerd. Met of aan mensen die Hij op mijn pad brengt. Ik hoef niet te zoeken, ik hoef niet te bedenken wat of waar zou ik iets kunnen doen of betekenen. Hij heeft de regie, Hij weet wat goed is voor mij. Dat betekent niet passief afwachten, maar wel bidt en werk. Open ogen hebben en een open houding om zo de weg te volgen waar Hij me wil hebben. Het is zo bijzonder en kostbaar om steeds weer zijn leiding en zorg voor mij te ontdekken in mijn leven. Dat hij ingrijpt, stuurt en leid op manieren die ik niet altijd leuk vindt maar die wel leiden tot inzicht in mezelf of de situatie.