Hechtingsprobleem

Ik heb vanbinnen een ongrijpbare pijn
Diepe wonden die voor de buitenwereld onzichtbaar zijn
Geschreeuwd is er nooit tegen mij

Maar warmte, liefde en geborgenheid was er ook niet bij

Nee ik ben nooit door mijn ouders geslagen

Al jong leerde ik, hoe ik me moest gedragen

Ik ben emotioneel verwaarloosd
Zelden werd ik geknuffeld of geliefkoosd
Er was voor mij geen geborgenheid en geen veiligheid
Voor liefde, aandacht en genegenheid was geen tijd

De buitenwereld was slecht en fout
En in ons gezin was het afstandelijk, emotieloos en koud

Ik vraag me vaak af, wat is er met mij mis?
Ik voel vanbinnen zoveel leegte en gemis
Hoe moet ik deze leegte en het gemis omschrijven?
Wist ik maar hoe ik deze gevoelens kon verdrijven
Hoe kan ik dit gat in mij opvullen
Wat kan de leegte in mij vervullen?
Al jaren probeer ik dat met lekkere dingen te doen

Maar dat lijkt niet langer te voldoen

De gevoelens weg eten wil de laatste tijd moeilijk lukken
En ik voel de onrust en pijn vanbinnen oprukken

Ik voel zoveel angst en heb zo weinig houvast
Ik heb het idee dat ik al jaren eenzaam in het donker rondtast
Had ik me anders moeten gedragen, is dit mijn eigen schuld?
Was ik maar mooier, liever, slimmer geweest, had ik maar meer geduld
Als ik beter had geluisterd, minder had gezeurd
Dan was dit gat nooit ontstaan, dit gemis nooit gebeurt
Altijd maar die echo’s vol van angst en onzekerheid in mijn hoofd
Nooit is het verlangen naar liefde, aandacht en geborgenheid gedoofd 

Nog steeds is die behoefte en dat verlangen groot

Vanbinnen ervaar ik een emotionele hongersnood

Verlang ik nog steeds naar veiligheid en geborgenheid

Ben ik op zoek naar echte en hechte verbondenheid

Als ik in nu de spiegel kijk zie ik in de weerspiegeling
Dat kleine meisje van toen wat nog zo intens snakt naar een omarming
Ze verlangd naar iets wat voelt als liefde en er mogen zijn
Een verlangen naar warmte in plaats van afwijzing en pijn
al een tijdje slinger ik van verleden naar heden
En is mijn strijd met hechtingsproblemen en verwaarlozing nog niet gestreden
Ik besef steeds beter dat ik met jeugdtrauma’s te maken heb
En dat ik met mijn gevoelens verstrikt zit, in een emotioneel web
Een web waar ik  me voorzichtig van probeer los te maken
En daarbij af en toe pijnlijke kreten te slaken

Ik ben aan het leren leven met de pijn
De pijn van het nooit gewoon kind kunnen zijn
Ik besef steeds meer en beter hoe deze pijn diep in mij verweven zit
Het lijkt wel in elk onderdeel van mijn leven te zitten vastgekit
Het is loodzwaar daar kan ik niet meer omheen
De vloedgolf aan gevoelens en emoties, ik moet er doorheen
Ik vind het moeilijk om te zeggen dat ik emotioneel verwaarloosd ben
En dat ik daardoor mezelf nu niet zo goed ken

Ik ben als kind nooit goed gehecht  
En vraag ik me vaak af, doet iemand wel wat hij zegt?
Ik vertrouw mensen niet zo snel
Ze wijzen me af en zeggen me zo weer vaarwel
Bewijs eerst maar of je mijn vertrouwen waard bent
En dat niet z mijn vertrouwen schend
Dan laat ik je rustig iets dichterbij komen
En zal ik je wel iets vertellen van mijn verlangens en dromen
Want die zijn er echt wel

Maar uit mezelf deel ik dat niet zo snel

Eerst moet ik weten of je echt luistert naar wat ik met je deel

Of kom je al met een vooroordeel

Ik heb hulp van een psycholoog, maar het proces is zwaar en put me emotioneel uit
Maar ik kom wel steeds vaker en verder stapjes vooruit
Ik geef niet op ook al is het zwaar en moeilijk en zit er in mijn hart een groot gat
Wat ik jaren niet heb willen, kunnen en durven zien en niet door jou moet worden onderschat 
Er zit een gat in mij dat ik aan het vullen ben, met steeds met kleine stukjes
Net als in een puzzel van tienduizendstukjes

Alleen heb ik geen plaatje van hoe het moet worden 

Dus neem ik voor mijn gevoel geblinddoekt de levenshorden

Ik moet bekennen dat de impact toch groter is dan ik wil toegeven
Mijn verleden zit nog zo strak in het hier en nu verweven
Voorzichtig wil ik meer en meer van mijn angst, onzekerheid, pijn en strijd met jullie gaan delen
En ik hoop en bid dat het iemand iets kan schelen
Ik hoop op iets van begrip en heel misschien wil je me wel helpen
Om dat gat in mijn hart steeds een stukje verder te stelpen

Wil je samen met God mij helpen om de wonden in mijn hart te hechten?

Ik wil en kan niet langer meer alleen vechten!